Duygusal > Beni Bu Gece Vurun!

    Beni Bu Gece Vurun!


    Geceler beni uyutmuyor yar!
    kanlı bir devrim gibi başlayan evrimin
    ve sürüp giden sürecin
    son piyonlarını sürüyor
    hayatımın kuralsız oyununda

    ayrılık aşkla başlar,
    ölüm, doğmakla
    ve acıya uzayan geceyi
    çekmiyor üstümden güneş
    doğmakla....

    gece uyutmuyor beni yar!
    gece avutmuyor hüznümü
    şaşkın düşlere savurup
    bütün kaçışlarda sana çeviriyor yüzümü....

    en çok sana benzetirim geceyi..dolunayda yüzün, venüs'te gözlerin ve gözlerini kırptıkça yıldızlara akan gözlerim...eflatun yıldızların kaydığı gece mavi, masmavi deniz kadar...ama avutmuyor beni boynundan göğüslerine akan bir damlanın bıraktığı iz kadar...

    parmak uçlarımda göğüs izlerin
    eflatun yıldızların dudakları boynumda
    bir güle dokundukça büyüyen şehvet
    ve titrek arzular birikiyor koynumda

    Gece uyutmuyor beni yar!
    düşler birikiyor şafaklarıma
    örgütlü, örgütsüz bir ihtilalin namluları
    dayanıyor şakaklarıma

    yine de, inadına hayat bulaşıyor fikrime ömrümün sensiz ihtilal şafağında.ama yakışmıyor yaşamak, devrimsel bir aşkın evrimsel ayrılığında....

    gecem, bir düşün nezaretinde
    gecem, bir gidişin esaretinde
    sevdam ecelime gebe yar!
    gecenin el değmemiş bekaretinde

    gece bana sataşıyor yar! rahmimde ecelimi döller ve bedenimde mayalanır mor bakışlı ölümler...
    gece uyutmuyor beni yar!
    gece ayaz, gece soğuk, gece cinayetimin azrail suretinde
    mezarım olacak yar!
    gece korkunç
    bir musalla taşı kadar...

    hiç bir şafak paklamaz beni
    yarin kollarında dar ağacımı kurun
    yarınlara yar olmam artık
    iyisi mi beni bu gece vurun! !

    bazen ölmek ister insan ama ölümü hak etmeyen sevgililere ne demeli
    ellerine sağlık