Yillarca, iki kahraman heykeli, biri erkek, biri disi, birbirlerine
>bakar durumda parkta dururlarmis, bir gun bir melek cennetten gelene
>kadar...
>
> "Sizler iyi ve ornek heykel oldunuz, bu yuzden ben de size özel bir
>hediye verecegim.
> Yarim saat icin sizi canlandiracagim, siz de bu sure icinde ne
>isterseniz yapabileceksiniz!" demis.
>
> Ve melek ellerini cirpar cirpmaz heykeller canlanmis, birbirlerine
>biraz utanarak
> yaklasmislar, ama sonra hizla parktaki caliliklarin arkasina
>kosmuslar.
>
>Kisa bir sure sonra caliliklarin arkasindan kikirdesmeler,
kahkahalar
>duyulmus, calilar sallanmis.
>
>Onbes dakika sonra, caliliklardan cikmislar, ikisinin de yuzunde genis
>tebessum varmis.
>
>"Onbes dakikaniz daha var!" demis melek, gozlerini anlamli anlamli
>kirparak...
>
>Disi heykelin yuzundeki tebessum biraz daha yayilmis ve erkek
heykele
>donmus:
>
>"Harika! Ama bu sefer guvercini sen tut, ben siccam kafasina!..."