Peygamberimiz son derece âdil ve insaf sahibiydi. Onun adaletini yalnız Müslümanlar değil, düşmanları bile kabul etmişti. En zor olaylarda kabileler onun hakemliğine başvurmuşlar ve verdiği kararlarına saygı göstermişlerdir.
Peygamberimiz insanlar arasında ayrım yapmaz, eşit davranırdı. Ona göre zengin, yoksul, büyük, küçük herkes eşitti.
Bedir savaşında alınan esirler arasında Peygamberimiz'in henüz Müslüman olmayan amcası Abbas da vardı. Esirler fidye vererek esirlikten kurtuluyorlardı. Ensardan bazıları Abbas'ın Peygamberimiz'in amcası olduğunu öğrenince, onun affedilmesini istemişlerdi. Peygamberimiz:
"Hayır öyle bir şey olamaz. Onun ödemek zorunda olduğu fidyenin bir dirhemi bile affolunmaz." (Buhârî, "Meğazi", 9) buyurmuştu.
Peygamberimiz hayatı boyunca hiç kimseye farklı davranmamış, kuralları ve kanunları herkese eşit uygulamıştır.