Küresel Isınmanın Kanıtları
Son güncelleme:
-
küresel ısınma olayı - buzulların erimesiKüresel ısınma olayı, genellikle fosil yakıt kullanımından meydana gelen yoğun karbondioksit emisyonu (salınımı) ile özdeşleşmiş bulunmaktadır.
Bu nedenle, böyle bir olayın varlığını kabul etme ve zararlarının önlenmesi, fosil yakıt
kullanımının kısıtlanması anlamına gelecektir. Bu ise, özellikle sanayileşmiş ülkeler
ekonomisi için çok yönlü olumsuz sonuçlar doğuracağından, bu ülkeler uzun süre küresel
ısınma olayını inkâr etmişlerdir. Daha sonraları, bilim insanlarının ortaya koydukları
kanıtlarla, böyle bir ısınma sürecinin başladığını kabul etmişler ancak, nedeninin fosil yakıt
olmadığına ait çeşitli savlar ortaya atmışlardır. Bu ekolojik afetin önüne geçmek için uğraş
veren bilim insanları, söz konusu bu savların doğru olmadığını somut örneklerle kanıtlamaya
çalışmışlardır. Bunların başlıcaları aşağıda verilmiştir.
Son yüzyılın en sıcak yazları son 10 - 15 yıl içinde yaşanmıştır. Örneğin 1990'lı
yılların dört yılı içinde ölçülen sıcaklıklar (1991, 1994, 1995 ve 1998) meteoroloji
ölçmelerinin yapıldığı 1860 - 1996 yılları arasında ölçülen sıcaklıkların en yüksek değerlerine
sahiptir. 1998 yılında, son 1400 yılın en sıcak yılı yaşanmıştır (Kadıoğlu 2004). Son 15 - 20
yılda ölçülen küresel sıcaklıkların ortalaması ise, çeşitli özel yöntemlerle belirlenen son 600
yılın en yüksek sıcaklık ortalaması olarak hesaplanmıştır.
Küresel ısınmanın çok önemli başka bir kanıtı da kutuplarda ve yüksek dağlarda
(Alpler, Himalayalar gibi) buzulların erimeye başlamış olmasıdır.
Amerikan Kar ve Buz Verileri Merkezi (NSIDC) ölçümlerine göre, küresel ısınma ile
ilgili şu sonuçlar ortaya çıkmaktadır (Hürriyet Gazetesi, Dış Haberler Servisi, 20.03.2002):
1) Antartika'da son 50 yıl içinde hava sıcaklığı 2,5˚C artmış ve 7 dev buzul kitlesinin
alanı, 1974 yılından bu yana 13500 kilometrekare daralmıştır.
2) Yaklaşık 12 bin yıllık olduğu tahmin edilen 3250 kilometrekarelik, 200 metre
derinliğinde, 750 milyon ton ağırlığında buz kütlesi ana parçadan ayrılmış ve binlerce aysberge bölünmüştür.
3) Larsen-B buzulu, son 5 yılda 5700 kilometrekarelik bölümünü kaybetmiştir.
İzlanda Üniversitesi profesörlerinden Helgi Björnson, yaptığı araştırmalara
dayanarak, İzlanda'nın % 8'ini kaplayan ve kutuplar dışındaki en büyük buzul olan Vatna dev
buzulunun, 1930 yılından bu yana en yüksek erime hızına eriştiğini ve küresel ısınmanın
böyle devam etmesi halinde, bu dev buzulun 100 yıl sonra yok olacağını ve bütün İzlanda'nın
sular altında kalacağını, Ocak 2002 yılında bildirmiştir.
Güney Kutbu'ndaki Thwaites büyük buzulundan 3400 kilometre karelik (Mayorka
Adası kadar) buz kütlesi kopmuştur (22.03.2002). Bu haber "Güney Kutbu eriyor" başlığını
taşıyordu (Cumhuriyet Gazetesi 22.03.2002).
alıntı
https://www.main-board.com/cevre-bilimi/698600-kuresel-isinma-ve-ekoloji.html#post4972533