Gidiyorum
Son güncelleme:
-
Gidiyorum Şiiri - Hicran Aydın Akçakaya
şükretmeyi
annem
öğretti
sabrı ise
aşk
her adımda ayaklarımla öptüm
yollarımdaki engelleri
güneşten avuçlarımla gülücükler çalıp
savurdum karakışın ortasına
demir parmaklıklı gözlerini oydum zindanların
yol verdim tutsaklığa
G i d i y o r u m
yağmur kokuyor toprağın nasırlı elleri
ve saçlarımdan ılık bahar meltemleri dökülüyor
kavgasız kansız bir ihtilalin
ölüm tetikli zamanlarından kurtardığım kelimeleri,
kefensiz gömdüm kağıttan mezarlara
bir Fatiha düşürüp dudaklarımdan
G i d i y o r u m
kaç intihara kapattım gözlerimi, şefkat yoksulu gecelerin koynunda
ve kaç meteliksiz sabahlarda uyandım tekrar hayata
ayak uçlarımda gezinirken boynu bükük çocukluğum
günahlarımla kelepçeledim onun ince bileklerini
sevaplarımı örttüm üzerine usulca
alnına bir veda busesi kondurdum
G i d i y o r u m
affet beni çocukluğum,
en çok senden
G i d i y o r u m
a f f e t ...
Hicran AydınAkçakaya
[main-arkaplan-muzik]279[/main-arkaplan-muzik]
-
Çok güzeldi herşeyi ile...
Teşekkürler çay güzelim bu güzel paylaşımına..
Emeğine sağlık...
"affet beni çocukluğum, en çok senden gidiyorum"
ben bir vedayı daha gördüm çocukluğum...
ağlıyordu yorgun kelimeler ardından
ve devriliyordu düz cümleler birer birer
gidişlerin serpildiği yollarda,
zamansız vedalar hep düğüm düğüm...
