Aşk nasıl birşeymiş hep merak ederdim
Birgün benim kapımıda çalarmı diye yolunu gözlerdim
Sen çıkmadan karşıma hep ümitsizlikle beklerdim
Sen solan gülün yaşam pınarı oldun
Aşk kalbin derinliklerinde bulunan bir cevhermiş
İşlenirse elmas olur kalbe ışık verirmiş
Sen nasıl bir elmassınki aydınlatmayla kalmayıp
Kalbimin tek sahibi oldun
Seviyorsan uyuyamazsın derlerdi inanmazdım
Gözünü kapattıgında onu görürsün derlerdi gülerdim
Gözlerine baktıgnda dünyayı görmezsn derlerdi saçmaderdm
Ama bana böyle sevecegimi söyleselerdi bende inanmazdım
Bana hayat hiç böyle zevk vermezdi
Ne kadar mutlu olsamda hep biryanım eksikti
Sen o eksikligi dolduran,yaşamıma anlam veren kişiydin
Sen varya sen çölde açan kardelen gibiydin
Seni hesapsızca,çılgınca seviyorum
Bu kadar zamanda olurmu diyosun inan bende bilmiyorum
Ama bildigim birşey var
Seni çılgınca,delicesine.ölürcesine,taparcasına seviyorum
Bilseydin;baharımdı seni bana getiren
Bir vedaya ağlayan içli melekler gibi
Anlasaydım,ülkemden hazineler götüren
Her bakışı öteden birini bekler gibi
Üşüdüğüm sahrada bu deniz sanki serap
Hep aynı dakikada dönüp duruyor zaman
O'nsuzlukta dermanım değil,dermanım da harap
Ey uyuyan yelkenli,ateşte sen de yan
Tahtını en büyülü divanında bulmalı
Açılmalı sonsuzluk sularında engine
Fırtınalar kopsada,umudumuz olmalı
Iimanları boyarken gökkuşağı rengine
Yapayalnız kalıyor O'nsuz kumlarda köpük
O'nunla damla damla kuruyor masum deniz
Batırır en devasa gemiyi bile bu yük
Ardında birer birer soluyor düşlerimiz
Bilseydin;yakınında soluklanan çiçeğin
İzlerine mahpustur çatlayan dudaklarım
Ayinimiz sürecek o büyük vakte değin
Hatırası köz olsa,yüreğimde saklarım