kurtuluş
Üye
10.03.2008
Acemi Er
36
Acemi Er
36
Hakkında
-
Terfi Ettim İnsanlıktan; Islık Çalan Bir Yağmurum Artık!
antetli kağıt yiyordu kahvaltıda adamlar
ayak izleri ceplerinden çıkmıyordu
bir küçük kız çikolata paketinden baba yapıyordu
kalın ciltli saman yapraklı sayfalar
''ha bire üretin!ha bire!''diyordu
sloganlar bakkal tezgahlarında çürüyordu
takım elbiseli kadınlar
kalem topuk ayakkabılarıyla ormanlardan geçiyor
soğuk çorbalara batırıyorlardı saçlarını
bir küçük kız masallar uyduruyordu bebeğine.
haberler başlıyor!haberler başlıyor!
salona!
''baba,çizgi filmler neden hemen bitiyor.
baba, gözlerim sana benziyormuş.
baba!saçlarım
baba!televizyonunun sesini açar mısın?''
kan tadında çaylar ince belli kristal bardaklarda
gümüş çay kaşıklarıyla ezer spikerin sesini baba.
çaylar kan tadınla!çaylar kan..!
''ölü bebek fotoğrafları koleksiyonu yapıyorum anne!
bir savaş neresinden vurulur?
savaşı öldürmek istiyorum anne!''
kan tadında çaylar ince belli kristal bardaklarda,tazeleniyor
''baba , çizgi film kahramanı olmak istiyorum.
şekerden rüyalar görmek istiyorum.
baba gözlerim sana benziyormuş
baba saçlarım
baba!işlerin nasıl gidiyor?''
-yoğun kızım ,çalışmam lazım şimdi!
''baba!bana bir rüya senaryosu yazar mısın?''
bir ahtapot başından sarmalıyor babayı
banka hesapları,kredi kartları,arabanın taksitleri
daha çok çalışmalı!
daha çok
cüzdanda yanıyor vesikalık fotoğraflar.
buhar kaplıyor geceyi.
gömlekler ütülendikçe tozlanıyor raflarda gümüş tepsiler.
''anne!rüyası olmayan kızlar hep üşür!
anne!masal
anne!üşüyorum
anne!soğukanne!masal''
iş görüşmeleri,yemek davetleri,yeni kahvaltı takımları
masal kitapları anne sesinden mahkum ,yastık altlarında yıpranır.
''sabah konuşuruz kızım!işim var!''
''sabah anne!''
sabah ezanı duyulmaz evde.
fetihler,yasinler okuyan büyükanneler huzur evlerinde!
gri çizgili siyah takım elbise,beyaz gömlek
babasının kravatında boğulur kızın masal kahramanları.
anne!sabah
''geç kalıyorum kızım!akşam''
''akşam anne!''
annenin kırmızı dudakları alır rengini kızın bakışının
kornaya basar ha bire adamlar!
cadde teneke çöplüğü,
kadının fönlü saçlarında boğulur yağmur
kız şaşkın!mektup yazar karıncalara!
yağmur nereden başlar!
beni sev baba!
modeline yetişmeye çalıştığın araba kadar!
beni de sev anne!
son moda ayakkabılarını sevdiğin kadar!
Emine Şimşek
-
Konu: Nokta Hala Destanıhttp://collect.myspace.com/music/popup.cfm?num=0&time=undefined&fid=201654791&uid=1&t=g198mPa4Fu26zb
NOKTA HALA DESTANI
Çolvaroş köyünde Haşiloğlu cevherin kızı Hacınumanoğlu İsmail'in karısı nokta hala adında bir Hemşin gelini 3 kızı ve bir oğlu dünyaya geldikten sonra çok genç yaşta dul kalır. Ama oda birçok Hemşin kadını gibi evlenmek istemez ve kaderine razı olur. Oğlu Ahmet'i büyütmek için bütün şefkatini ve fedakârlığını seferber eder. Onun en büyük arzusu Ahmet'i büyütmek ve gurbet ellere Kırım'a yollamaktı.(Hemşin'de yaşlıların dilinde gurbete Kırım denirdi çünkü genelde yöre insanları yöre insanları gurbete Kırım, Batum tarafına giderlerdi) yıllar çabuk geçti. Nokta halanın Ahmet'i büyüdü köyde herkesin sevdiği takdir ettiği akıllı bir delikanlı oldu. O da her Hemşinli erkek gibi genç yaşında ailesinin geçimini, sorumluluğunu kalbinde, taze omuzlarında duyarak gurbete çıktı. Kırım'da hemşerisinin yanına gelen Ahmet, orda çalışmaya başladı gurbet hayatı 4 yıl sürdü. Bu sırda ise Nokta Hala Ahmet'in özlemiyle yaşıyordu, kardeşlerini ve eşini çok genç yaşta kaybeden Nokta Hala yalnızlığını ve özlemini hep Ahmet'i için biriktiriyordu. Fakat nokta Halanın kara bahtı gülmeyeceğe benzerdi onuruna çok düşkün olan Ahmet patronu ile kavga etmiş, çok kısa süreli olsa hapis yatmıştı. Veremin amansız kollarına hapishanede yakalanan Ahmet'in üzüntüden bu hâle düştüğü sanılmaktadır. Özellikle Nokta hala bu olaya böyle yorumlamaktadır. Memlekete hasta dönen Ahmet bu korkunç hastalıktan kurtulamayarak öldü. Nokta Hala ise oğlunun acısını en büyük şiddetiyle tattı. Bu acılara Nokta Halaoğlu Ahmet için söyledikleri zamanla destan olarak dilden dile yayıldı. Bu destanda bazen isyan, bazen tevekkül, bazen cemiyet, bazen felek, bazen mazi, bazen hal, bazen istikbal, fakat her zaman Ahmet vardır. Bu destanın dört yüz kıta civarı olduğu sanılıyor günümüzde yüze yakın dörtlüğü mevcut ayrıca İbrahim Can , Birol Topaloğlu ve Gökhan Birbenin ayrı ayrı kasetlerine koydukları ağıtlar dinlenmeye değerdir. Aşağıda bu destanın küçük bir kısmı var, kalemsiz kâğıtsız dilden dile dolaşan bu destandan bir annenin evladı için hissettiklerini bulacaksınız.
AHMEDUM DESTANI
Kirova şehrine ettim intizar,
Kara bıyıkların aldı mı nazar?
Ahmet anasına bir mektup yazar,
Şimden sonra yazamazsın Ahmedum.
Uğramasın Kirova ya makina,
Felek ağu kattı tatlı aşına.
Çok oturdum mezarının taşina,
Şimden sonra daha yazmam Ahmedum.
Kirova şehrine makine işler,
Batum limanında gemiler kışlar.
Yaram derindedir ciğere işler,
Şimden sonra yara almam Ahmedum.
Kirova dediğin adenli şeher,
Kara bıyıkların dünyayi değer.
Ağaç meyve verir dalini eğer,
Senden sonra daha yemem Ahmedum.
Merağım yok, koca ile kardaşa,
Eyvah, evladımla çıkmadım başa.
Felek beni ne hain çaldın taşa,
Dört yanımdan yara aldım Ahmedum.
Tam yirmi yaşında aldı eşimi,
Deryalara kattım bu göz yaşımi.
Kim kabre indirecek leşimi,
Kuran okuyanım yoktur Ahmedum.
Düşsem deryalara deryalar boğar,
Evladı olana bir gün gün doğar.
Bizim dağa yağmur ile kar yağar,
Senden sonra hiç kalkmasın Ahmedum.
Kirova dediğin kırımın ucu,
Kahpe felek seçmez kocayı genci,
Kavga ettin seni kaldırdı kolcu,
Belki hapsoldun da korktun Ahmedum.
Ben seni büyüttüm kıymetli nazlı,
Mektubun içimden okudum gizli.
Ananun haberi çok acı sözlü,
Belki ondan verem oldun Ahmedum
Yaz gelince çoban kurar yataği,
Herkesin işliyor şendir peteği.
Biz kahpe felekten yedik köteği
Bu kötekten iflah olmam Ahmedum.
Bizim çorap ipti baştan söküldi,
Geldi vereseler sınır dikildi.
Anan dört kat oldu beli büküldi.
Sınır dikenlere ahım kalsın Ahmedum.
Yol ver dağlar aşacağım buzlama,
Yeter yaralarım daha sızlama.
Ahmedum un mektubunu gizlema
Verin okuyayım sitem yazılı.
Dedim 'ölüm olmaz',hastalık şaka,
Meğer Azrail'e vermiştin yaka.
Yetim kızlarıma kim olsun arka,
Senden sonra arkam yoktur Ahmedum.
Dumanlanur gemilerun borisi
Azrail da aldi evun birisi
Benum gurbetcimun geldi gerisi
Senden sonra gurbet yansun Ahmedum.
Evvel bahar gelur merakli aydur
Mezarun yüksekdur etrafi çaydur
Kirpiklerun uzun kaşlarun yaydur
Senden sonra daha görmem Ahmedum.
Gülüm soldi,doli vurdi bostana
Benum dertlerumi yazun destana
Haber sorsam Haladaki ustana
Acap meraktan mi eldun Ahmedum.
Ben dertliyim, öz canumdan bezerum
Dağlara, taşlara destan yazarum
Abdal oldum her kapiyi gezerum
Eller güler ben ağlarum Ahmedum.
Her an dumanlidu bizum dağumuz
Bülbül ötmez viran kaldi bağumuz
Cefa ile geldi geçti çağumuz
Bu dünyayi viran gördum Ahmedum.
Sen meraktun çağlayanun suyina
Ben yangunim evladumun boyina
Çikamadum Çolvaroşun köyina
Senden sonra varoş yansun Ahmedum.
Hunut daği çiçeklenup aşmasun
Dereler kurusun, asla taşmasun
Ana yuvasuzdur, nasil şaşmasun
Şimden sonra yuva görmem Ahmedum.
Gemi yolci ister, borisi sesler
Kuşlar yavrisini yuvada besler
Başina koydiler kırmızi fesler
Senden sonra fesli görmem Ahmedum.
Güz gelince bizum dereler buzlar
Evladun acısi içerden sızlar
Toplanun yanuma sahipsuz kızlar
Şimden sonra 'baci'demez Ahmedum.
Çiçekli yaylalar toprakli, taşli
Eyvah, ben gezerum gözlerum yaşli
Eller gelin eder kutni kumaşli
Senden sonra gelin görmem Ahmedum.
Deli gönul daim gitme havada
Ben bülbüli uçurmişim yuvada
Yol bulamam, kaldum bir düz ovada
Ne tarafa gideceğum Ahmedum.
Deli gönül, her an çekersin firak
Çok çektum dünyada dert ile merak
Kahpe felek elleri etti çirak
Bize hayat kara oldi Ahmedum.
Benum gönlüm herdem duruyor garip
Mahşerde görürüm, olursa nasip
Bize yardum etsun Hazreti Habip,
Hayatumda gülemedum Ahmedum.
Arı oğul verdi sardı peteği
Koyin otlar, çoban kurar yataği
Ben felekten hain yedum köteği
Bundan sonra daha yemem Ahmedum.
Göçler çat düzina ederler düşüm
Dedum yuva kuram, bozuldi işum
Kudretten sineme vurdi bir kurşun
Bu yaradan iflah olmam Ahmedum.
ALINTI
-
Konu: Türküler DolusuTürküler Dolusu
Kirazın derisinin altında kiraz
Narın içinde nar
Benim yüreğimde boylu boyunca
Memleketim var
Canıma ciğerime dek işlemiş
Canıma ciğerime
Sapına kadar.
Elma dalından uzağa düşmez
Ne yana gitsem nafile.
Memleketin hali gözümden gitmez
Binbir yerimden bağlanmışım
Bundan ötesine aklım ermez.
Yerliyim yerli olmasına
ilmik ilmik, damar damar
Yerliyim.
Bir dilim Trabzon peyniri
Bir avuç tiftik
Bir çimdik çavdar
Bir tutam şile bezi gibi
Dişimden tırnağıma kadar
Ressamım.
Yurdumun taşından toprağından sürüp gelir nakışlarım
Taşıma toprağıma toz konduranın
Alnını karışlarım.
Şairim şair olmasına
Canım kurban şiirin gerçeğine hasına
içerisine insan kokusu sinmiş mısralara vurgunum
Bıçak gibi kemiğe dayansın yeter
Eğri büğrü, kör topal kabulüm
Şairim
Zifiri karanlıkta gelse şiirin hası
Ayak seslerinden tanırım
Ne zaman bir köy türküsu duysam
Şairliğimden utanırım
Şairim
Şiirin gerceğini köy türkülerimizde bulmuşum
Türkülerle yunmuş yıkanmış dilim
Onlarla ağlamış, onlarla gülmüşüm.
Hey hey, yine de hey hey
Salınsın türküler bir uçtan bir uca
Evelallah hepsinde varım
Onlar kadar sahici
Onlar kadar gercek
insancasına, erkekcesine
Bana bir bardak su' dercesine
Bir türkü söylemeden gidersem yanarım.
Ah bu türküler
Türkülerimiz
Ana sütü gibi candan
Ana sütü gibi temiz
Türkülerde tüter dağ dağ, yayla yayla
Köyümüz, köylümüz, memleketimiz.
Ah bu türküler,
Köy türküleri
Dilimizin tuzu biberi
Memleket ahvalini onlardan sor
Kitaplarda değil, türkülerde ara Yemen'i
Öleni, kalanı, gidip gelmeyeni...
Ben türkülerden aldım haberi.
Ah bu türküler, köy türküleri
Mis gibi insan kokar, mis gibi toprak
Hilesiz hurdasız, çırılçıplak
Dişisi dişi, erkeği erkek
Kaşı kaş, gözü göz, yarası yara
Bıçağı bıçak.
Ah bu türküler, köy türküleri
Karanlık kuyularda açılmış çiçekler gibi
Kiminin reyhasından geçilmez
Kimi zehir, kimi zemberek gibi.
Ah bu türküler, köy türküleri
Olgun bir karpuz gibi yarılır içim
Kan damlar ucundan, mürekkep değil
işte söz, işte ses, işte biçim:
Uzun kavak gıcım gıcım gıcılar
iliklerine kadar işlemiş sızı
Artık iflah olmaz kavak ağacı
Bu türkünün yüreğinde sancı var.
Ah bu türküler, köy türküleri
Ne düzeni belli, ne yazanı
Altlarında imza yok ama
içlerinde yürek var
Cennet misali sevişen
Cehennemler gibi dövüşen
Bir çocuk gibi gülüp
Mağaralar gibi inleyen
Nasıl unutur nasıl
Ömründe bir kez olsun
Halk türküsu dinleyen...
Bedri Rahmi EYÜBOĞLU
-
Konu: Bir AdamBir adam
Anadolu'nun orta vilayetlerinden bir köyde, yavaş yavaş güneş batmaya hava kararmaya başlar.
Karanlık iyice çöker köyün üzerine.
Evlerden birinde bir kadın ve adam yatma hazırlığı yapmaktadır. Erken yatıp yarın sabaha, güneş ışığına erken uyanılacaktır. Adam üzerini değiştirir, yatağına yönelir.
Evin penceresinden; karanlık bahçeye vuran ışıkta ağaçların arasında bir gölge belirir. Kadın pencereden dışarı bakar ve gülümser.
Kadının sevgilisi bahçededir
Tam sözleştikleri gibi, sözleştikleri saatte ve yerde adam onu beklemektedir.
Kadın kocasının uyumasından emin olunca, sessizce yataktan kalkar, üstünü giyer Ve pencereden aşağıya atlar. Başka bir adam için, kadın kocasını terk eder.
Koşarlar iki sevgili Kaçıyorlar.
Tarlaları, ovaları aşarlar
Anadolu' da bir köy nasıl koşmasınlar ki.
Arkalarından onları kovalayacak onca şey vardır. Namus belası, Töre cinayetleri, yoksulluk, cefa, korku.
Arkalarında bunlar varken nasıl durabilirler.
Köyden uzaklaştıklarına iyice emin olunca soluklanmak için dururlar.
Kadın duraksamayı fırsat bilip nefes nefese der ki :
'Evden çıktığımdan beri, ayakkabımın içinde bir şey var beni rahatsız ediyor'
Çıkartıp bakar ki ayakkabısının içinde bir tomar para!!!!!
Kocası her şeyin farkında.
Biliyor ki gidecek,
'Beni terk edecek ama bunca yıl çorbasını içtim, çamaşırlarımı yıkadı, ütüledi. Bana emeği geçti' YABAN ELDE MUHTAÇ OLMASIN DİYE ! ! !
O Yoksul köylü; bütün parasını; başka bir adam için kendisini terk eden karısının, giderek kendinden uzaklaşan adımlarını attığı ayakkabısının içine koydu.
O güzel insanı,
O onurlu davranışı sergileyen,
O terk edilen adamı,
HEPİNİZ TANIYORSUNUZ ..
Çünkü O;
Bir dizesinde bize yürekten seslendiği gibi Uzun ince bir yoldaydı ve gidiyordu gündüz gece
Sunay Akın
Memlekete destan oldum
Karım beni beğenmedi
Eşten oldum dosttan oldum
Yarim beni beğenmedi
Ne söylesem "deli" dedi
"Meyva vermez çalı" dedi
"Açma bana kolu" dedi
Sarım beni beğenmedi
Ben gönlümün valisiyim
Altı çocuk velisiyim
Bir güzel delisiyim
Durum beni beğenmedi
Yine düştüm dilden dile
Gözyaşlarım sile sile
Attı beni gurbet ele
Yarim beni beğenmedi
Geçti güzelliğin çağı
Gölköy'e kurdum otağı
Güz geldi döktü yaprağı
Dalım beni beğenmedi
Veysel yönüm yare döndüm
Lodos değmiş kara döndüm
Yeşillenmiş yare döndüm
Pirim beni beğenmedi
Aşık Veysel Şatıroğlu
-
Konu: Kurban Bayramı 2008BİRLİK VE BERABERLİĞİMİZİ, KARDEŞLİK VE DOSTLUĞUMUZU EN SICAK ŞEKİLDE HİSSEDECEĞİMİZ MÜBAREK KURBAN BAYRAMINIZI
TEBRİK EDER, MUTLULUKLAR DİLERİM.
-
Konu: Bilge İle KöpekHer insanın bir hikayesi ve söyleyecek sözü mutlaka vardır..
emeğine ve ellerinize sağlık çok değerli paylaşımınıza teşekkürler.
-
Konu: Zonguldak Tanıtım Flashıemeğine sağlık pedaliza çok güzel teşekkürler.
-
Konu: Volkan Konak - Şiiryüreğine ve emeğine sağlık pedaliza kardeşim inan tekrar yıllar öncesine döndüm ve hüzünlendim çok teşekkürederim buarada kuzeyin oğlunada hakkını verelim onunda koca yüreğine sağlık