Bu sana ikinci şiirim baharım,
Yine haykıracağımı sanıyorsun belkide sevgimi,
ortaya koyacağımı zannediyorsun yüreğimi.
Yok... yok baharım...
Anladım ki gurursuz olmamalı insan,
Yaşam olmuşsa ziyan geç olmadan dönmeli bu yoldan.
Ey benim bebek kokulu baharım!...
Sana yazdığım şiirlerimde herkes kendini buluyor,
Ne o? yoksa herkes yasak bir aşk mı yaşıyor,
Aslında merak ediyorum,nedir ki yasak aşk?
Aşkı yasaklayan,duyguları harmanlayan,araya engeller koyan nedir?
Keşke baharım...
Keşke unutabilsem seni...
İçimde büyütüğüm o yüce seni keşke fırlatıp atabilsem yüreğimden...
Bunu o kadar istiyorum ki...
Acı veriyor varlığın,
Gözlerine her baktığımda izini görüyorum pişmanlığın.
Hani geçenlerde keşke bir çocuk olsaydım demiştin ya,
sen zaten çocuksun baharım.
Gözlerin küçük bir çocuk gibi ışıldıyor gülünce
o kadar sıcak o kadar masum ki...
Yasaklara zorluyorsun beni,
Yeter ,yeter baharım!
Bu hikaye bitmeli,alevlenmemeli daha fazla alevlenmemeli...
Çünkü korkuyorum baharım
bu aşkın alev olup ateşlenmesinden,
ikimizi de yok etmesinden korkuyorum...
Biliyor musun baharım?
Dün gece rüyamda gördüm seni, kapkaranlıktı ortalık.
Tam koca bir kuyuya düşüyordum, elimden tutup kurtardın beni
Tam sana sarılacak,teşekkür edecektim ki
"ben gidiyorum" dedin.
Kalmak istemedin yanımda,
çukurdan kurtardın ama o çukur kadar büyük bir yara açtın bağrım da...
Kendime geldiğim de gözlerim yaşlıydı,
Bir kez daha anladım ki olmayacak bu sevda....
Elveda kahve gözlüm belki,belki başka bahara,
Elveda kahve gözlüm belki başka bahara...
Sana daha yakın olmak için "SENSİZLİĞİ" yakmam gerekti ..
Sensizliğin içimi ısıtmayacağını bile bile..
Yakıyorum..
Kor ateşin ışığında;kırık kalbin mürekkebi damlıyor satırlara..
Her damladığında,alevler saçılıyor kağıdın soğuk tenine...
Sensizliğin bu kadar yakıcı olduğunu sensiz kalınca anlıyorum..
Ve yine..
Yakıyorum..
Kulağımda bir ezginin tınısı,elimde yokluğuna adanmış kelimeler..
İlerlemekte an be an karanlığa doğru..
Yokluğunda avunduğum anılarımı Karanlığa teslim etmemek için sıkıyorum yumruğumu..
Avuç ayamdaki "sensizliği" bile tutamaz olmuşum sevgili..
Kayıp gidiyorsun ellerimin arasından..
Işıltısını kaybetmiş bir yıldız gibi..
Sıkı tutunsaydın ya...
Bırakıp giderken bir kez olsun gözlerime baksaydın ya..
"Ne olur gitme,Kal" dememden korkmasaydın ya..
"Gitmemi engelle,Sarıl bana sıkıca" deseydin ya..
Ve ben Sarılsaydım narin beline..
Ve öpseydim dudak kıvrımından akan göz yaşlarını..
"Bu sana kırık bir kalbin serzenişidir sadece.."
Alınma...
Gücenme...
İncinme...
Kırılma...
Sadece Bil...
Yüreğimin yangınını,"Yaktığım Sensizliğe" kattım..
Aklımda Sen...
Kulağımda bitmeli artık dediğim şarkı..
Önümde Kahrımı çeken bir beyaz sayfa..
Bir de parmaklarımı yoran kelimelerim var..
Bir de..
Bir de..
Karşımda yüreğime ok gibi saplanan bakışların..
Git artık gecemden...
Kırılan kalbimin parçaları sana batmasın...
GİT...!