Eskimiş bir fotoğrafsın gözkapaklarımda
çağlar öncesinden kalan lahitsin



içimde öldüğün gün can buldu berduş yanım



dibine vurduğum şişelerden boşalan esrik mısralarla
belaya ve acıya secde eden şeytana
keskin bir soğuklukta muştulandı ayrılık



ki ben ayrılıkta bile sensizlikten utanmaya ant içtim
ar geliyor yokluğundan düşen sesler



oysa buzullarını erittiğin usulsüz bir sevişmenin
doruğundan düşüyorum dudaklarına



senin adın bal kaymak
ben sahipsiz bir sokak çocuğu
aşk kınalanmış bir koyun
kime kurban kime sefil
ve boğazında iki düğüm
sonu gelmeyen kir dolu oyun
can çıkmadan önce



kendimi imzalıyorum sana
mührünü bas üzerime düşünmeden



çünkü düşüncenin öldüğü mekândır aşk
ıssız bir anafora bulanır mantık dediğin
gelgitler arasında is dolu türküler söyleriz de
gece bile işitmez bizi



ah o mantık dediğin geçersiz senet
aşk tüccarı kalbimde makbulüm müdür?



sen eskimiş bir fotoğrafsın avuçlarımda
ben nice senler biriktiren kalın bir albüm



ama sende duraksadım gece şahit
hangi gece diye sorma bilemem
belki kimsesizlerin o lanet gecesi
belki hazan akşamlarının artığı o garip saatlerdir
beni sana zıpkınlayan



dedim ki
eskimiş bir fotoğrafsın gözkapaklarımda
yalankere yalan söyledim mecburen
şiirlerim ruhumun vicdânıdır bilirsin
ne gurur dinler ne de acemi bir riya



her yerim
her şeyim
tepeden tırnağa
daima
sen mühürlü



kendimi imzalıyorum sana
Nevzat Konşer

Beğeniler: 1
Favoriler: 0
İzlenmeler: 250
favori
like
share
sevgi Tarih: 12.08.2009 17:28
Emeğine Sağlık Canım
1sidelya Tarih: 11.08.2009 19:15
Emeğinize sağlık arkadaşım...Bu güzel şiir için...