Yöresel Mimari

Yöre mimarisinin gelişmesi ve biçimlenmesinde; doğal yapı ve gereçler, iklim, kapalı yaşama biçimi vb. öğelerin yanında, çeşitli toplulukların, Rum ve Ermenilerin etkisi olmuştur. Yerleşmenin doğal konumuna bağlı olarak sokaklar girintili çıkıntılıdır. Sırtlarını yamaca dayamış, ayrık düzende, bahçeli evler güneye bakar. Bunlar ev içindeki yaşamın gizliliği düşüncesiyle insan boyunda duvarlarla çevrilmiştir. "Kanatlı" denilen çift kanatlı büyük bir kapıdan toprak döşeli avluya girilir. Ahır, kümes, hela, tandır, kuyu buradadır.



İklimin sertliği nedeniyle kalın ve sıvalı duvarlar genelde ak badanalıdır. Tek katlı yapılarda birkaç basamakla sofaya çıkılır. Odalar sofanın yanlarına, mahzen (kiler) arkaya yerleştirilir. Çok katlı yapılarda yer katı mahzen, depo, mutfak ve hizmet bölümlerine ayrılmıştır. Misafir odası, yatma ve oturma odaları gibi yaşama mekanları üst katlardadır.



Yörede tek katlı, toprak damlı, yalın görünüşlü evler yanında 2-3 katlı, saçakaltı odalı, saray yavrusu denilebilecek büyüklükte konaklar da çoktur. Bunların yer katı blok vermeden veya taştan, üst kat duvarları ise "istidoz" tekniğindedir.



İç mimaride ahşap çok kullanılır. Tabanlar tahta döşemeli, katları bağlayan basamaklar ince oymalı ahşap korkulukludur. Dolaplar, kapı kanatları, lambalıklar ahşap oymalıdır. Tavanlar da göbekli, geometrik ve bitkisel motiflidir. Günümüzde ise ahşap karkas, betonarme karkas yapılar giderek yaygınlaşmıştır.

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 717
favori
like
share