Gidiyorsun
Son güncelleme: 19.04.2008 21:56
-
Çok iyiydi herşeyi unutturdun bana ellerin dert görmesin ilk yazdıkların özellikle bu satırlar beni benden aldı tekrar çok teşekkürler...
"Hayata hediye ediyorum istifa dilekçemi. Yüzüme yüklediğin gidişinin tüm kıvılcımları dönüşünü bekleyerek uyanıklığa tutuşturuyor kendini. Mutluluk yüzüme inemeden kirpiklerimde aslı kalıyor.
Gidiyorsun
Gelmeyeceğini sen de biliyorsun
Giderken olsun yalanlarınla büyütme yüreğimi ne olursun.
Gidiyorsun
İğreti günleri kucaklamaya hazırlanıyorum.
Sende ihyasını aradığım yarınlarımı sende ihlal ediyorum
Gidiyorsun
canımı acıtıyorsun "
-
teşekür ederim ufuk seninde şiirlerin çok iyi ben ilhamımı kaybettim bugünlerde yazamıyorum malesef
- Merak etme bende başlarda endişelendiğim ve hiçbirşey yazamadığım zamanlar olmuştur. Ama bu insanın ruhunda olan birşey her ne kadar dışı kabuk bağlasa nasır tutsada kalbimizin içi hep aynıdır hiç değişmez. Sabırlı ol.
- aslında benim başlarda değil şiir yazmaya başlamam 5 sene önce başladım iyisiyle kötüsüyle yaklaşık 500 şirim var bunlar en son yazdıklarımdı.Haklısın sadece yazdırcak duyguyu yakalamak yeterli
-
Çok yıldızlı bir gecede, yanında ama uzakta belki;
Sırtımı bir kayaya dayamışım, başımda deli bir rüzgar..
Üşümüyorum da aslında, içimin titremesi soğuktan değil..
Biliyorum yaz geceleri de üşüyebilir insanlar, biliyorum üşüsem gelir sarılırsın bana.
Korkuyorum yalnızca; sanki az sonra bölünecek gökyüzü, sanki bulutlar saracak her yeri ve silinecek suretin, sen gideceksin. gitme istiyorum;
Gözümü bir kuyruklu yıldıza dikip bilmemkaç yılda bir geçmesini beklemekten yorulurum;
İçim eprir, biliyorum...
Ya hiç geri gelmezsen?
Göze aldım biliyorum, yine de tabiat bu; korkmadan edemiyorum.
Şimdi gelip uykunun arasında rüyana süzülsem; içimde salındığın gibi girsem yüreğinden içeri ben de..
İçimdeki hüzünlü huzurun adına bir ağıt yaksak birlikte..
Kopmuş bir gitarın tellerini yeniden yerine takmaya yeter mi ki gücüm;
Ellerimle bir geceyi, bir tual üzerinde resmetsem;
Yahut adına aşk deyip bir kaç kırık cümleyle seni anlatsam...
Üşümüyordum ki aslında;
İçimin böyle titremesi soğuktan değildi...
-
Ağlarsın hep,
yanarsın!
pişman bir çocuk gibi,
yazdıklarıma dalarsın..
üzülürsün,
gözümden dudağıma yaş olup,
her Aralık süzülürsün..
kızarım sana çoğu zaman,
şiirler yazarım.
okur içlenirsin belki,
bilirim anlamazsın..
yine de ağlarsın...
Bir şarkı çalar hislenirsin..
gece yarısını vurur saat,
nemlenirsin..
Kalbin nerden bilsin aşkı?
sevince anlarsın.
kanatırlar seni de,
ağlatırlar!..
o soğuk ellerinle
şiir bile yazarsın...
Vurulunca umutların
isyan edip yas tutarsın,
kanarsın gecelerce..
dostların el olur,
soran olmaz halini..
baharlar zindan olur,
ağlarsın!..
Sonra yine güz gelir,
Eylül'de ben gelirim..
senin gözlerinde yaş diner,
benim yüreğimde sızı..
Artık ne bahar,
ne kış,
ayıramaz ikimizi...
-
Burada, çocukça korkularım tarafından bastırılmış halde bulunmaktan çok yoruldum
Ve eğer gitmek zorundaysan
Hemen gitmeni dilerim
Çünkü varlığının hala burada oyalanıyor
Ve beni yalnız bırakmayacak
Bu yaralar iyileşecek gibi gözükmüyor.
Bu acı fazla gerçek
Zamanın silemediği çok fazla şey var
Ağladığında, tüm gözyaşlarını silerdim
Çığlık attığında, tüm korkularınla savaşırdım
Tüm bu yıllar boyunca elini tuttum.
Fakat hala bana sahipsin
Sen beni ışığınla büyülerdin.
Şimdi geride bıraktığın hayat tarafından bağlandım
Yüzün, benim bir zamanlar tatlı olan rüyalarımı ziyaret ediyor
Sesin, tüm akıl sağlığımı kovaladı
Bu yaralar iyileşecek gibi gözükmüyor.
Bu acı fazla gerçek
Zamanın silemediği çok fazla şey var
Kendime gittiğini söylemek için çok uğraştım
Ama hala benimle olmana rağmen
Baştan beri yalnızım ...
-
EYLÜL
Hüznün adıdır eylül..
Ve eylül bir mevsimin ilk ayı gibi dursa da, çok kişi için kendisi bir mevsimdir tek başına..
Oysa aslında bir kadındır eylül..
Erken inen serin akşamlarda, şalı omuzlarında, bakışları dalgın..
Uysal adımlarla yürür bir uçurumun sonuna dek, öylece bir başına..
İnce, narin ve solgun bir eski zaman kadınıdır eylül..
İçinde söz verilmiş bir aşkın matemi,
Yüzünde sadeliğin kırılgan güzelliği..
Kim görse içi burkulur hüznünden
Kim görmese eksik yaşar yüreği bir şeyleri..
Hüzün eylüldür, eylülse bi duygudur,
Gözlerinde hiç damlamayan buğu,
Ve ıssızlık, ellerinde yer eden..
Sonra yağmurdur eylül,
Camdan süzülen damladır, sen kollarını kavuşturup bakarken bir kış günü sokağa..
Ya da belkide o damlayı bırakırken, kopuş anında hissettiğidir bir bulutun..
Yani bazen hüzün, yağmurla bulut arasında..
Veya bir kış günü, uzak bir yere yollarken sevgiliyi,
Ve bilirken içten içe bu bir ayrılık ve artık dönüşü yok geri,
O son bakıştaki gözüne batan dikendir hüzün..
Sonra sevgilinin otobüse doğru attığı o ilk adımdır ardından..
Ve bir el sallayışı camın arkasından,
Ve bir de..
Son bir hoşça kal.. Duyulamayan..
Sonrası zaten tüm o kalabalığın bir uğultuya dönüşü olur kulaklarında..
Ve kendini bile geride bırakıp kaçma isteğinin sarması seni..
Her şeyden, o andan ve kendinden,
Koşarak yağmur altında, kimseleri umursamadan kaçmak istersin uzaklara..
ayakların çarpa çarpa sulara koşmaya başlarsın,
Ayaklarındaki isyan, dağıldığın o yol, vardığın ev, kendini kapadığın oda ve hüzün..
Daha dün sevgiliyle sarılıp uyumuşken sen,
Şimdi kendini bir başına bıraktığın o yatağın her yerine sinmiş giden sevdiğinin kokusunda..
Sadece bir su değildir bazen yağmur kısaca..
Yağmur anısı içine sızan bir duygu olur bazen..
Ve yağmur kimi zaman da şahidi olur bir ayrılığın..
Yani yüreğin sanki derdini bulutlara fısıldamıştır da,
Bulutlarda seninle beraber ağlıyorlarmış gibi damla damla..
Yağmur hem yoldaşın, hem halden anlayanın, hem de hüznün olur..
Ve ince ince yağar yorgun ruhuna
Eylül bazen hüzün, bazen şarkılardır..
Ezgidir nota nota..
Ve en hüzünlü şarkı ağaçlarınkidir sonbaharlarda..
Sen kulağını dayadığında bir ağaca,
Ellerinle dokunduğunda, yada sarıldığında..
Ağacın içinden çekilen hayat ve yaprakların sessiz çığlıklarıdır bir şekilde duyduğun
kulaklarınla olmasa da..
Ve bu duyduğun hüzündür aslında,
Çünkü ağaçların da şarkısı ve yapraklarında ağıtları olur bazı zamanlar,
Hüzün görmeye uygun gözlere ve duymaya açık yüreklere ezgisini duyurur mutlaka..
Bazen anlatması bile zordur..
Nasıl diyeyim, hani çok sevdiğin birinin mezarına gidersin,
Hani sonra konuşursun onunla biraz,
Hani biraz dertleşirsin,,
Sonra yıllar önce ellerinle diktiğin ağacın artık kocaman olmuş dallarından bi yaprak koparmak için uzatırsın elini..
İşte o an hüzün belki de elinin titreyişindedir senin,
Sevdiğinden bir parçaya dokunmuş gibi hissedersin
Sonra o yaprağı alırsın usulca,
Sonra parmak uçlarınla seversin bir an onu avucunda dalgınlıkla,
ve cüzdanını açar ardından sevdiğinin resminin yanına koyarsın o yaprağı incitmeden
ve yavaşça
ve bi de bakarsın o an farkettirmeden yanağından süzülüp dudağının kenarına kadar akmış bir damla göz yaşının nemidir yanağındaki serinlik..
Zaten hemen peşi sıra gözlerin de üşür senin ben bilirim..
Ve zaten sen de kaparsın gözkapaklarını elinde olmadan sıkıca..
işte o an hüzün senin
hem yanağındaki nemde,
hem içindeki serinlikte,
hem de,
hem de..
hıçkıramayışında, yüreğinin
Herkesin hüznü kendine aslında.
Tarifi de öyle, çeşit çeşit herkese göre
İki heceli bir kelimedir ama öyle çok dokunuşları ki ruha..
Bazen sadece mutsuzluk değildir, sonra sadece yağmur, ya da sadece eylül..
Sadece yitip gidenlerimiz veya..
Sadece yarım kalan yanlarımız da değildir hüzün tek başına..
Asil bir duygudur aslında, mağrurdur da üstelik ve dosttur da ayrıca..
Yağmayan yağmur, üşütmeyen esintidir de hüzün bazen, ki gülüşlere bile sinebilir..
Ve bakışlar ve gözler sanırım en sevdiği yerlerdir..
Bazen yaradır, ama kanamaz. Evet gizli bir can çekişmeye benzer, ama öldürmez..
Mesela sen gökkuşağısın
ve bütün renklerin var ama göstermek istemiyorsun çabalayıp, bunun gibidir işte biraz hüzün.
Bazen senin kendini bırakmışlığında saklıdır..
sonra ipek bir mendile sarıp, sandığa koyduğun gönül kırıklarını her gün açıp açıp bakmayı da andırır biraz hüzün..
Veya biri yanınızdayken sizi gülümseten şeylerin
artık yanınızda değilken o biri, özlenmesidir sızı gibi..
ve yalnızlık kokulu çiçektir de aynı zamanda..
Ve sonu bir türlü yazılamayan şiir gibidir, bu bir ömürlük hayatta..
Çok derin bir üzüntü hali değildir, fakat neşelide değildir..
farklı bi ruh hali,uzun soluklu bi melankoli de denilebilir..
Daha ne diyeyim, yüreğinizin deniz kıyısıdır hüzün..
Birlikte büyüdüğü kardeşidir gönlünüzün..
Bir şarkıdır, hiç kimseye söylenen ve karşı konulmazdır bazen..
Dudağınızın bir kenarını yukarı çekerken gülüş, hüzündür diğer kenarını inceden aşağıya eğen..
Yağmurlu sonbahar akşamlarında, yaprak dökümlerindeki hüzündür eylül..
Eylülse bir duygu
-
BENDE MUTLUYUM ARTIK
Çok uzun gecelerim oldu benim,
Dertler çemberine aldı nefesim daraldı kalbim sıkıştı...
Çare çok uzak, umut çölde raslanan bir pınar kadar hayaldi...
Kime can dediysem kimden medet umduysam hangi dala sarılıp yaşamaya çalıştıysam..
Yanıldım, kandırıldım, uçurumlardan aşşağıya bırakıldım...
Sehbalı hazan düşlerim oldu benim...
Tek kurşunla vurulan, sırtından bıçaklanan düşlerim...
Seyir edip giden herşeye bakıp sadece seyretmekle kaldım ben
Yaşamayı bırakıp suyun döküldüğü o deryaların en dibine vurdum...
En yakınım uzak oldu en sevdiğim el...
Gözlerime ne kıl koparsam kar diye bakan insanlar tanıdım
Ve halime acıyan..
Aşktı belkide tek sebep yalpalalmama,
Yığılıp düştüğüm yerde kalmama.
Ve aşktı belkide tek sebep kan kırmızısı şiirler yazmama...
Aşktan umudu kesip dostlara sarılmak vardır hani,
Derdime deva olur sanmak..
Ve ardından tepetaklak olmak...
Hiç bir şey mutlu edemez beni dersiniz hani ...
Sonra bir gün gelir o gün yaşanılan en büyük acılar unutulur...
Biri gelir beklenilendir o ...
Uğruna geceleri ateşe verdiğinizdir o...
Uğruna herşeyden vazgeçtiğinizdir o...
Bu kez şansım döndü! dersiniz.
Yanılmayacağınızı bilir ve iddialı sözler etmeye,
Ben artık mutluyum!
Diye hiç çekinmeden haykırmaya başlarsınız.
Koşulsuz güvenir koşulsuz seversiniz!
Özlemenin o büyük acısına garip bir hazla bağlanır
Bir tek gün şikayet etmezsiniz...
Bende iddalı sözler ediyorum artık.
Geçti tüm acılarım, unutuldu, kapandı yaralarım...
Ve haykırıyorum bende...........
Bende Mutluyum Artık!!
-
Yere bakan gözlerimden mazi doldu bu kaderime
Bir rûya gibiydi güzelliğin çöktü üzerime
Zaman aramızda kaldı artik yaşanır sevgilerde
Hayatı yenilerde yaşar engeller acılarla, düşler doludizgin eskilerde
Yumduğun o gözlerin bir türlü çıkmaz içimden
Elbet çıkarsın bir gün sende bu bedenimden
Tertemiz hayaller tükenmez hasret ve kederden
Unutamaz ki bu Can seni senden, kendimden, bu dünyadaki her şeyden
Üzerimde bir sevda bulutu; geceyi çevirdi gündüze
Elimde kalan son bir umudu atıverdiler denize
Sensizliğin sayısı aklımda sanki bir bilmece
Hapis kalan sade ben miyim? Kuşlar bile uçamıyor ayaklarına birer kelepçe
Benim yaşayan yanımsın şimdi yağmurla yarışan
Sevdiğim şarkıda nakarat, burada büyük bir kahraman
Yanık bir türkünün notalarında sana olan duygular
Satır satır yazılmış vedalar ve son kahkahasında bendim o ağlayan
Karanlığın içinden koşuyorum hızlıca sana doğru
Başlangıçları bitişinden yakalıyorum yokluğunu
Karanlık gecelerde sevdim, hep mavi hayallerim oldu
Ayrılığı gösteriyor şimdi; çünkü sana kurulu bütün saatlerim durdu
Hiç varamadım farkına, düşünmedim ki yarını
Uzağı taşıyamadım, şimdi çekiyorum iste kahrını
Yeni acılar taşıyorum, dünde kalan göz yaşlarını
Mutluluğu satıyorum zararına, kaldır üstümden parçalayan o bakışlarını
Vermeden alamazsın mutluluğu, vardır her şeyin bedeli
Var edemezsin ki yokluğu, bulunmaz bıraktığın gibi
Sensizliğin ölüm olduğunu çözdüm ve anladım ki
Söndürmeye yetmez artık aşkım, içimde yanan bu sıcak alevleri
Maddeler halinde erimiş, yalana inanmış düşlerim
Hep yanlış yerlerde yönüm; sana dönük seni beklerim
Bedenimi savuran rûzgarlara karşı gelirim
Suçsuzluk hüküm giymiş tüm sevgilerde,
..ama ben yine de sadece seni isterim..
Çek gözlerini, hiçbir şeyin kalmasın
Al yarıda böldüğün uykuları da kalbim bir daha gelecek sanmasın
Kilitlensin kelimeler, cümleler tamamlanmasın
Ne gerek var sözlere; seninle başlayan şiirlerim yarım kalsın
Sen gidiyorsun ya gökler ağlasın, yıldızlar düşsün yeryüzüne
Hatıraların çıkmasın gün yüzüne... Aklımda bir tek adın kalsın..
- Şiirlerinizin hepsi çok güzel ... Beğenerek okudum. Yüreğiniz dert görmesin...
- teşekkür ederim arkadaşım elimden geldiği kadar hissetiklerimizi yazmaya çalışıyorum
-
Kalbimi her kapayışımda, biraz daha hızlı uçuyor şehrin kuşları.
Gün ışığının yorgun bakışları, sızıyor içime.
Bana her baktığında uzayıp gidiyordu evren,
güneşim oluyordu gözlerin, kapayıp gittin.
Hani bir adımda asılı kalacaktık ikimiz?
öylece sonsuza dek, hani müzik hiç bitmeyecekti, hiç yorulmayacaktı
Hatırlıyor musun bir keresinde, bir şeyler karalıyordum,
Hani şu yediğimiz poğaçaların sarıldığı kağıdın ucuna.
Tam bitmemişti ve sen eğilip bana
'bu benim olsun benden başka kimse okumasın' demiştin.
Sana verdiğim ve senden başka hiç kimsenin okumadığı o kağıt
şu an masamda duruyor ve su anda bu satırlar o kağıdın,
'hiç kimse okumasın' diye aldığın ve giderken
bana bıraktığın kağıdın arkasına yazılıyor.
Dün akşam gene o parçayı çaldım,
Hani şu her çaldığında beni dansa kaldırdığın,
Dans ettiğinde sürekli gözünü kapa
Çünkü ben her gözlerinin göremediği bir yerdeyim..
Dipteyim, sondayım..
- Gidiyorsun Konusuna Benzer Konular
- DEMEK GİDİYORSUN 09.09.2004
- Bayramda Nereye Gidiyorsunuz 03.04.2005
- Gidiyorsun Ya 10.06.2005
- Gidiyorsun... 13.06.2005
- Cok Hızlı Gıdıyorsun Ya.. 19.10.2005