suskun yuregim yine hüzünlere saldın bizi ...
sevinçlerimiz yüzümüzde anlaşılır sanırım acılar bu gibi satırlarda....
bir acı bu kadar güzel anlatılır yüreğine sağlık..
isyan etme zamanı... neden ben?sorusunu sorma zamanı kabullenmeme zamanı...
ama bunları yaparken hep yaşıyoruz...hayattan müsade istenmiyor...yaşıyoruz ve şuan yaşama zamanı doğduğumuz günden itibaren yaptığımz şey yani...acılar çekılırken zaman durmuyor es geçmıyor kötü anları hayatı yaşamak acı çekmek oluyor bazen ama bizim oluyor her haliyle...
Dert keder sizden uzak olsun...kaleminiz hiç susmasın sevgiyle kalın...
Göz yaslarimi yüregimin derinliklerine gömdüm.
Hickirik seslerini bogazima dügümledim.
Kimseler bilmesin duymasin diye acilarimi.
Yikildigimi yuregimin ezikligini belli etmedim.
Böyle yasadim lanet olasi bu hayati..
yüreğine sağlık kardeş susalım bu lanet olası hayata
yavaş yavaş
unutuyorum artık seni
insanların insanları unutması gibi
siliyorum yazdığım bütün satırları
tanımadığım hayatlardan biri gibi
yazdığım satırların küçük kelebeği
sana rüzgarlarımı bırakıyorum
çöllerde unuttuğum yapraklarımı
aralık akşamlarının yağmurunu
hissettiklerimi,hissedemediklerimi
esmer günlerin güneşini
görsende tanımadığın
yollarını gözlemediğin
gelir diye beklemediğin birini
beni sana bırakıyorum...