kaybolacağım belki soğuk sisli kış gecesi
belkide hüzünlü bir sonbahar akşamı
cesedimi bulacaklar her zaman buluştuğumuz yerde çamurlar içinde
sonra sana haber verecekler
şaşıracaksın
bir elinde resmin bir elinde silahı var diyecekler
inanamıyacaksın
sonra kalkıp yanıma geleceksin
çamurla içinde cesedimi görünce
taş kesileceksin
eğileceksin soğuk vücuduma doğru
işte o an anlıyacağım içinde kopan fırtınaları
ve kendini asla affedemiyeceğini
sarılacaksın bedenime
işte o an iki damla gözyaşı damlıyacak dudaklarıma
usulca beni affet beni affet diyeceksin
ama seni çoktan affettiğimi sen bilmiyeceksin
dudaklarıma düşen iki damla yaş hatrına
dudaklarımdan son bir fısıltı duyacaksın
"elveda BEBEĞİM elveda"