Çocukluğa Şiirler

Son güncelleme: 02.04.2008 10:56

  • noimage


    Çocukluğum

    Çocukluğum, çocukluğum...
    Uzakta kalan bahçeler
    O sabahlar, o geceler,
    Gelmez günler çocukluğum.

    Çocukluğum, çocukluğum...
    Gözümde tüten memleket.
    Artık bana sonsuz hasret,
    Sonsuz keder çocukluğum.

    Çocukluğum, çocukluğum...
    Habersiz ölen kardeşim,
    Mezarı bilinmez eşim,
    Her bir şeyim çocukluğum.

    Çocukluğum, çocukluğum...
    Bir çekmecede unutulmuş,
    Senelerle rengi solmuş,
    Bir tek resim çocukluğum...

    Geçen Zaman, 1936

    Ziya Osman Saba
#01.04.2008 09:06 0 0 0


  • noimage

    Çocuk ve Ağaç


    Çoçuk, çok sevdi ağacı...
    Verirdi ona, her kış
    Çiçekleri olaydı!

    Ağaç, çok sevdi çoçuğu...
    Öperdi atın saçlarından
    Dudakları olaydı!

    Ve ona öptürmek için,
    Eğilirdi yerlere kadar;
    Yanakları olaydı

    Dökerdi önüne hepsini
    Gümüşten, altından, sedeften
    Oyuncakları olaydı!

    Ve çoçuk gittikten sonra,
    Böyle kalır mıydı ağaç?
    Ne olurdu onunda
    Bacakları olaydı,
    Ayakları olaydı!

    Arif Nihat Asya
#01.04.2008 09:07 0 0 0
  • noimage

    Yeşil Çağ


    Sizin yaşınızda olmak ne iyi çocuklar
    Ne iyi
    Asıp düşünceyi bulutlara
    Özgür kelebekler gibi

    Sizin eliniz ne ince çocuklar
    Ne ince
    Solmasın umutlarınız
    Deli gibi bir rüzgâr değince

    Sizin umutlarınız ne büyük çocuklar
    Ne büyük
    Değdikçe zamanın eli
    Sizin de yaşantılarınız bölük

    Sizin gözleriniz ışın ışın çocuklar
    Işın ışın
    Duymayın körpe yüreklerinizde
    Endişesi kışın

    Yalnız sizin sevginiz gerçek çocuklar
    Yalnız sizin
    Sizde mavisi sizde rüzgârı
    Gök ve denizin

    İlhan Geçer
#01.04.2008 09:08 0 0 0
  • nasıl birşeydir insan.. çocukken büyümek.. büyüdüğünde tekrar çocuk olmak ister..
    o saflığı, temizliği kaybettiğimizde belkide..
#01.04.2008 09:16 0 0 0
  • yaşım otuz oldu ama beni kimese büyütemez, içimdeki çocukluğu alamaz.ellerine sağlık.
#01.04.2008 10:10 0 0 0
  • @sylar adlı üyeden alıntı:
    nasıl birşeydir insan.. çocukken büyümek.. büyüdüğünde tekrar çocuk olmak ister..
    o saflığı, temizliği kaybettiğimizde belkide..
    Orijinali Göster...




    Keşke insanlar çocukluktaki saflıklarıyla yaşayabilseler. Yaşam çarkları arasında dolaşırken değişmeseler.

    İçten, çıkarsız dostluklarını sürdürseler. Çıkar peşinde koşmasalar da dünya yaşanası bir yer olsa...
#01.04.2008 21:20 0 0 0
  • dunyanin en saf, en temiz yaratiklaridir onlar.iclerinde kotuluk yoktur.keske cocukluk yillarimiza tekrar geri donebilseydik.buyuyoruz, cocukken sadece dusunce dizimiz kanardi, tek yaramiz buydu,bunu yara bilirdik, buyudukce yurek kanamalarini da ogrendik.

    ne guzeldi o yillar.aman kilo alirim derdi olmadan elma sekeri yedigim, babamin omuzuna binip binbir turlu simariklik ettigim, tek derdimin cabucak yemegimi bitirip arkadaslarimla oynamak oldugu o yillar...ara ki bulasin.cok guzeldi o yillar, keske yine cocuk olabilsem.

    guzel bir paylasim, emegine saglik.
#02.04.2008 10:56 0 0 0