o hep kalbi kırık
küçük kız yok artık
kurtarmış kendini,
duyduk inanmadık
Ben boşlukta yürüyen biriydim eskiden
çıkmazdı benim hiç ellerim cebimden
korkardım hayattan
bütün insanlardan
bıkmıştım artık çok koşturup durmaktan
yok
kimse anlamaz beni
yorulmuş bedenim
kesilmiş nefesim
kalbim yok yerinde
ellerinde ellerim yok
ceplerime baktım,
anılarımı yaktım
gözyaşlarımı ben bir deliye sattım yok
kimse anlamaz beni
yorulmuş bedenim kesilmiş nefesim kalbim yok yerinde
ellerinde ellerim