Aynı kalsın her şey
Yosun tutmuş taşlar misali
Tozlu sayfalarda bıraktım sana gelen yanımı
Belki tesadüftü bu aşk
Geçip gidiyorduk öylece bu şehirden
Sen dünü kaybetmiştin sokağında, ben yarınımı..
Hayatın nihavent makamında
İncesaz kıvamında söylenirken şarkılar
Sanki borçlanmış gibi
Hesabı gözyaşıyla ödedik durduk
Güneş, hep şu dağın ardında saklıydı
İnadına akşam vakti sevdik maviyi
Bulutu özlemek serbest
Uzanıp yıldız koparmak yasaklıydı
Sürgün izler bıraktım yollara
Hiç kimse bulamadı gölgemi
Özlemek zamanında yorgun gövdemi
Usulca sararken tenin
Kokumuz sinerdi yastığa hani
Dalıp gittikçe gözlerin
Saat başları hep yüreğimizden vurdu
Alıp şehri koynumuza yattık
Korkardık bir anı eksik yaşamaktan
Biz yorulurdukŞehir uyurdu..
Zordu sevmek, biliyorduk
Kavgasız olmazdı emek
Emeksiz yaşanmazdı sevda
Bir yanı hep dağ yangınıydı insan
Bir yanı yağmur kokusu üşümek
Uzamış sakalıma değerdi omzun
Kirli düşlerimi süpürürdün aklımdan
Yaramı sararken acıtmazdı ellerin
Eğilip öperdim bahar kokulu avuçlarından
Sevemedik bir türlü sabahın olmasını
Sevemedik bu şehrin uykudan uyanmasını
Her gidişte bıçak gibi sırtıma saplanırdı gözlerin
Sevdik işte
Utandık ismine aşk demekten
Ucuz insan pazarıydı sokaklar
Satılıktı, değersizdi, duygular
Yüreksiz iklimler mevsiminde
Korktuk belki de
Kendimize bile söylemekten
Hiçbir şey alma giderken
Bırak aynı kalsın her şey...
Arama emirlerinde geçen ismim
Pencerende dursun
Terinde kalsın
Suç unsuru taşıyan parmak izlerim
Bir tebessüm yolla bana deniz bakışlı
Sevdam, kıyına vursun
Tozlu sayfalarda bıraktım ten yangınımı
Belki tesadüftü bu aşk
Geçip gidiyorduk öylece bu şehirden
Sen dünü sormuştun bana, ben yarınımı
Uğur Deniz Ülkegül yazmıştı bu kadar satırı ,
gonülyorgunu bulmuştu ama bu satırlarıı...
kaybol!
çık git yüreğimden hüzün...
verdiğin yorgunluk bitiriyor beni, tüketiyor ağır ağır...
garip bir ölüm sarıyor bedenimi, ruhumu kaplıyor karanlık...
Bana bunu yapmayacaktın
Öyle sırtımdan vurmayacaktın beni
Gelisin gibi onurlu olmalıydı gidisin
Ve öylesine gururlu bitisin.
Gel gör ki kötü oynadın bu oyunu
Erken düstü masken yüzünden
Demek sen içimde büyüttügüm bir dev degil
Bir hiçtin
Görüyorsun iste
Gittin
Ve de bittin
bir kerecik olsun yalnız bırak beni... ne olursun git!...
gözyaşlarımı arama boşuna yanaklarımda, kurudu onlar çoktan...
git... ne olursun bir kez olsun, bırak beni bir başıma,
ya da...
ya da bırak beni ben gideyim çarpıp da kapıyı...
dışarıda kar var umurumda değil
belki tipi çıkar kaybolurum karda izini sürerken sıcak bir gülümseyişinin
belki tipi çıkar kaybolurum izini sürerken sessiz...
tamam, kabul...
yastık altında sakladığım son umut kırıntılarımda sana kalsın ey hüzün!
evet, evet al, onlarda sana kalsın, ne yazar?
ama alırken zorla yapıştırdığın maskemide çıkar yüzümden
bazen beni bile kandıran bu maskeyi istemiyorum artık anla...
bırak, bırak izin ver gideyim artık ...
dışarıda kar var hem, belki tipi çıkar...
tipi çıkarda kaybolurum...
kaybolurda kurtulurum...