yikik kent

Son güncelleme: 14.05.2005 15:23
  • Önce gözlerimi açtim. Karanligi görmeye çalisiyordum. Sonra yavas yavas hatirlamaya basladim; ev sallaniyordu ve bir bosluk... Gözlerimi açtigimda iste bu karanlik yerdeydim. Sadece bazi sesler duyuyordum: “Kazin”, “Sessiz olun”, “Sivil Savunma” geldi dediler, anlayamadim. Hafizami yoklayabildigim kadariyla hiç böyle bir isim duymamistim. Sonradan kendimden utandim. Onlarin yaptiklarina karsi bu kadar umursamazca davranmak ve onlari tanimamak...
    O an için düsündüm anlasilan bir yigin tas ve tuglanin altinda kalmistim. Göremiyor ama duyabiliyordum. Birileri yardim etmeye çalisiyordu. Birden “Kimse var mi?” diye bir ses bana çok yükseklerden geldi. “Buradayim” demeye çalistim ama bir toz yigini genzimi tikamisti. Söyledigimi ancak kendim duyabiliyordum beni kimse duymayacak diye korkmustum, beni buralarda birakacaklar diye...
    Sonra bir isik sizmaya basladi taslar arasindan. Tozlarla kapli gün isigi... disarida sürekli kaziyor, kaziyorlardi. Birden isigin geldigi yerden bir el uzandi, hiç düsünmeden tuttum. Tuttugum elin sicakligini asla unutamam. Umutlarimi bagladigim o elin gözümden iki damla yas düsürdügü o ani asla unutamam.
    Iyilik meleklerim, umut kaynagim Sivil Savunma ekipleri siz beni hayata döndürünüz. O korkunç yerden kurtuldugumda, iyilik meleklerimin hepsinin yüzünü görme firsatim oldu. Hepsi de bana emeklerinin karsiligini aldiklari bir eser olarak bakiyorlardi. Gözlerinin iç yeri parliyordu. Yanlarindan geçerken “Geçmis olsun” dediler. Tesekkür etmek istedim ama diyemedim. Çünkü o kahrolasi toz yigini hala genzimde duruyordu. Halbuki demeyi ne kadar çok isterdim...
    Ambulans ile giderken yanimda göçükten kurtulmus alti-yedi yaslarinda bir kiz çocugu vardi. Yol boyunca yani basinda oturan annesine birilerinden bahsetti. Onu meleklerin kurtardigini ama kanatlarinin olmadigini ve gökten inmediklerini, dünyada umut veren sicak elli meleklerinde oldugunu söyledi. Sonra uykuya daldi, gözlerinden birer damla yas düstü. Anlasilan onu da Sivil Savunma ekipleri kurtarmisti. Sicak elli melek, dedigi de Sivil Savunmanin eliydi. Sanirim o sicak elle gelen yardimi, ne o küçük kiz, ne de ben unutabilirim...
#04.01.2005 17:45 0 0 0
  • alperem yazi uzun diye kimse okumadi herhalde. cevap yazilmamis. ellerine saglik kardesim
#04.01.2005 20:31 0 0 0
  • herkezin gönlüne sağlık abicim..! önemli olan bir yürek bu sıcak duygulardan faydalansa, ne mutlu...
#04.01.2005 20:40 0 0 0
  • haklisin arkadasim
#04.01.2005 20:41 0 0 0
  • i$te ßen ßu yüzden YıKıK KeNTLiYiM
#05.01.2005 09:25 0 0 0
  • abi yüreğine sağlık
#05.01.2005 15:55 0 0 0
  • yüreğine sağlık çok güzellll
#05.01.2005 16:30 0 0 0
  • Ellerine Yüreqine SaqLıK DoSTuM
#12.05.2005 12:42 0 0 0
  • ELLLERine SAGLIK
#12.05.2005 20:16 0 0 0
  • üfff Ya ßir Daha Okudum Konu Aktifle$ince :( YıKILDIM Tekrardan
#12.05.2005 20:32 0 0 0
  • Ellerine saglik.Tesekkür ederim.Umarim öyle gunler bir daha tekrarlanmaz
    Allah yardimcimiz olsun
#12.05.2005 20:33 0 0 0
  • Emeğinize sağlık
#13.05.2005 16:39 0 0 0
  • uzun diye okumadık diye bişey yok. Ki zaten girişi biraz bile okumak devamını getirmeyi sağlıyor. Hepimizi çok üzen bir olayı paylaşmışsın bizimle...Paylaşımın için sağol...
#13.05.2005 16:51 0 0 0
  • gerçekten üzücü bi olay ALLAH kimseye vermesin
#14.05.2005 15:23 0 0 0