Ben Seni Boş Anımda Sevmedim
Bir Eylül Sararıp Solmayı Unuttu İlk Defa,
İlk Defa Bir Gece, Ayyaş Bir Ayaz Buldu Kendine
Ne Kadar Yazılırsa Yazılsın, Hiçbir Sevda Böylesine Şiir Olmadı
Serkeş Bir Şairin Dilinde
Esmer Teninde, Kızılca Kıyametlere Düşerken Sevdim Ben Seni
Henüz Hiçbir İnsanoğlu Utanmamıştı İnsanlığından
Ve Hiçbir Çiğdemin Hiçbir Gülden Eksiği Yoktu Seni Sevmeden Önce
Yaralarım Kabuk Tutsun Diye Sevmedim Seni
Bir Bıçak, Keskinliğini Keşfediyordu İlk Defa
İlk Defa Bir Ayna, Arınıyordu Tüm Sihirlerinden
Ve O Beyaz Ellerimde, Kader Çizgilerini Görürken Sevdim Ben Seni
Ben Seni Sevmeden,
Kedi Ciğerinden Habersiz Ölüyordu Bir Yerde
Mor Menekşenin, Açmak İçin Bahanesi De Yoktu
Göçü Kaçırmış Kuşlar Şaşkın
Küçük Gemiler, Rıhtıma Hasret Kalıyordu Seni Sevmeden Önce
İlk Defa, Islak Bir Mendil Temizleniyordu Tren Garından
Ama Daha Usanmıyordu Hiçbir Yağmur, Dolup Dolup Taşmışlığından
Ve Hiçbir Yürek Kafesi Böyle Hoyratça Hırpanlamıyordu Seni Sevmeden Önce
Ben Seni Sevmeden,
Buharlaşan Gözyaşından Bulutlar Olmuyordu
Hiçbir Toprak Kokmuyordu Böyle Bir Sabah Güneşinde
Ve Çekilmiyordu Yeşiller Yaprağından
Yollara Ayrık Gölgeler Düşmüyordu Seni Sevmeden Önce
Seni Sevmeden,
Hiçbir Masal Kaçmıyordu Esas Kızından
Ve Aşktan Ölmenin Lügat Da Yeri De Yoktu
Ölüyorum Yürek Yaram. Ben Seni Boş Anımda Sevmedim !