ARKADASLAR BENIM BI SORUNUM VAR YARDIMINIZI ESIRGEMEYIN NE OLUR SIMD8I BENIM SEVDIGIM SUAN ALMANYADA VE BEN ONDA UZUN ZAMANDIR HABER ALAMIYOM BANA SOLE HEM KIZAR HEMDE OZLEMLI BI SOZ BULURSUNUZ HERALDE LUTFEN ABILERIM ABLALARIM YARDIMINIZA MUHTAC SU GENCE YARDIM EDINNNN :s:s:s:s
******** C A N I M ********
Sen gideli daha bir gün olmadı
Hasretin içimi yaktı be canım
Ağlamamak için tuttum kendimi
Dayanamadım ilk günden ağladım canım
Aldım resmini gece elime
Öptüm inanki binlerce kere
Döküldü dilimden bu bir kaç hece
Seni çok özledim inanki canım
Veda ederken ağladın gözlerim doldu
Utandım ağalamaktan inanki canım
Bırakmak istemedim o anda seni
Seni gönderdiğime pişmanım canım
Uyuya kalmışım koltuk üstünde
Seni rüyamda gördüm be canım
Sabah gözlerimi açınca
Sen yoktun yanımda yıkıldım canım
----------------------------------------------------------------------------------------------
Sen artık başkasının okuduğu bir şiirsin
Ama ben inadına
Seni seviyor olabilirim
Hatta unutabilirim zamanla adını
Ama unutamam seni
Kumarda hayat galip yine!!!
O günlerden bize yar olan
Atmaya kıyamadığımız resimler sadece
Birimiz bir yabancının omuzunda..
Ve ikimiz de değişik başlıyoruz güne
Birimiz uykusuz kalmış
Birimiz yarin koynunda..
Biliyorsun
Düzenin insanı değilim ben
Hiçbir zaman da olmadım..
Bu dünya seni de kirletti vaktinden önce
Hikaye kötü bitti
Yazık!!
Düşümdeki güzeli sen sanmıştım
Bir kaç parça şiir
Güler yüzlü bir albüm
Ve mektuplar..
Böyle bir bozguna bu kadar acı yeter
Bir tek şunu unutma!
Hayatımda okuduğum en güzel şiirdin sen
Seni gerçekten sevmiştim ben!!!!!!!!!!
----------------------------------------------------------------------------------------------
ne umutlar ektim gönül bahçeme
gÜl sanmıştım dİkenİ bana kaldı!
göz yaşlarım savruldukça içime
kÜl sanmıştım yakani bana kaldı!
her bakışım maziden gün aradı
gözlerimi al kanlara buladı
yüreğime acımadan vuranı
el sanmıştım yakini bana kaldı!
dostum dedim dost bağında eğlendim
düşmanlığı ben dostumdan öğrendim
selam versem hep kendimden iğrendim
kul sanmıştım yikani bana kaldı!
hayaldi umutlar hayaldi bahçe
aklım bende kalmış gönlüm se düşte
bastığım yerleri bilseydim keşke
yol sanmıştım ÇÖkenİ bana kaldı!
sonra :
umutlar ekildikçe bu gönül bahçesine,
yollarım diken oldu,dokuzuncu sokakta!
yedi yılda bin hüsran takılınca peşime,
yıllarım diken oldu,dokuzuncu sokakta!
elden bir şey gelmedi dikenlerin içinde
hangi yana döndüysem,gül yok diken içinde
gönlümün ızdırabı tarifsiz bir biçimde
gözlerim hep yaş doldu,dokuzuncu sokakta!
gözlerdeki bu yaşlar inince yüreğime,
gönül çok hesap sordu,artık kendi kendine.
vurdular acımadan bükülmez bileğime
umutlar bir bir soldu,dokuzuncu sokakta!
maziyi düşünsem boş,bu günse dünden sarhoş
bir çıkmazın içinde,ister dolan ister koş,
yüreğim bundan böyle,çok karanlık çok da loş
yanlışı doğru bildi,dokuzuncu sokakta!
yanlışı doğru bildi,dokuzuncu sokakta..!