"Bu Kalabalığın İçinde Yapayalnız Hissetmektense
Dünyanın Bir Ucunda Tek Başımayım"
Masamın Üzerine Senden Arta Kalan Kırıntıları Döktüm Bu Gece..
Parçaları Eklemeye Çalıştım, Eski Halini Alır Mı Diye..
Parçaları Birleştirdikçe Kırılan Anılar İnat Etti..
Ve Kısık Sesle Haykırdı:
"Boşuna Uğraşma Ey Aşık..!
Birleşmem, Birleşsem De Eski Halimi Almam..
Yorma Kendini, Bırak Benle Oynamayı..
Kalk Aynaya Bak, Toparla Kendini.."
"-Kırıklar..."
Bazen Can, Bazen Ete Batan Cam Kırıkları..
Üzmüyor, İncitmiyor, Acıtmıyor..
Sadece Batıyor İşte..
"-Çırpınıyor Yüzümde Asılı Kalan Senli İzler.."
Alnımdaki İki Çizgi..
Ardından Bakarken Gözlerimi Kısmam..
Gözümün Yanındaki Bi Kaç Kırışıklık..
Gözyaşımın Aktığı Yerde Bıraktığı Islak İz..
.
.
"-Kırıntılar..."
Dökülmesi Hayallerimden Aşağıya..
Şemsiyemi Ters Çevirip Yakalama Çabam..
Boş...
Sana Dair Olan Tüm Çırpınışım Boş..!
Bırakmam Gerek..
Yerle Bir Olan Kırıkların Üzerine Basarak Geçmem...
Unutmam Ve Unutulmam...
Senli Düşlerden Uyanmam...
"-Bana Sen Değil, Sensizlik Gerek.."
.
.
"-Kırıklar Ve Kırıntılar.."
Senin Açtığın Derin İzler..
Ve Ardında Bıraktığın Harabe Duygular..
Acıtmıyor...
Dedim Ya: "Sadece Batıyor İşte, Batıyor!"
"Benim Belki De Gizli Bir Bildiğim Var
Elbette Ağlarım Benim Can Kırıklarım Var"