CANIM iSTANBUL
Ruhumu eritip de kalipta dondurmuclar
Onu istanbul diye topraga kondurmuclar
içimde tüten bir sey; hava, renk, eda, iklim
O benim, zaman, mekan acip geçmis sevgilim
Çiçegi altin yaldiz, suyu telli pulludur
Ay ve Günes ezelden iki istanbulludur
Denizle toprak, yalniz onda ermis visale
Ve kavusmus rüyalar, onda, onda misale
istanbul benim canim
Vatanim da vatanim
istanbul
Tarihin gözleri var, surlarda delik delik
Servi, endamli servi, ahirete perdelik
Bulutta saha kalkmis Fatih'ten kalma kir at
Piantadan kubbeler, belki bir milyar kirat
sahadet parmagidir göge dogru minare
Her nakista o mana: Ölecegiz ne çare?
Hayattan canli ölüm, günahtan baskin rahmet
Beyoglu tepinirken aglar Karaca-Ahmet
O manayi bul da bul
ile istanbul'da bul
istanbul
Bogaz gümüs bir mangal, kaynatir serinligi
Çamlica'da, yerdedir göklerin derinligi
Oynak sular yalinin alt katina misafir
Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir
Her aksam çamlarinda yang1n çikan Üsküdar
Perili ahsap konak, koca bir sehir kadar
Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi
Cumbali odalarda inletir "Katibim"i
Kadini keskin biçak
Taze kan gibi sicak
istanbul
Yedi tepe üstünde zaman bir gergef isler
Yedi renk, yedi sesten sayisiz belirisler
Eyüp öksüz, Kadiköy süslü, Moda kurumlu
Adada rüzgar, uçan eteklerde sorumlu
Her safak Hisarlarda oklar çikar yayindan
Hala çigliklar gelir Topkapi sarayindan
Ana gibi yar olmaz, istanbul gibi diyar
Güleni söyle dursun, aglayani bahtiyar
Gecesi sümbül kokan
Türkçesi bülbül kokan
istanbul