Kabul Et Ey Kalbim Biz Ayrıldık

Son güncelleme: 14.02.2009 16:37
  • İçimde bir şeyler kopuyor, paramparça oluyorum. Aynı parçalar yeniden kopup bir daha
    parçalanıyor, sonu yokmuş gibi, garip bir yap-boz oyunu bu..

    Gitti giden dönmeyecek, Kabul et kalbim

    noimage

    Asla seni sevmeyecek, Hayat ne zalim..


    Bağırmak istiyorum, haykırmak istiyorum ama kelimeler boğazıma düğümleniyor ve
    susuyorum... Susup sabrediyorum ve üstelik korkum daha da büyüyor... Aslında
    ummadığım bir yerde, ummadığım bir anda patlamaktan korkuyorum... Düşünüyorum da; sayılarını hatırlamadığım kadar çok olan "keşke"lerime bir yenisini daha eklemekten
    ve geri dönüşü olmayan bir yola girmekten korkuyorum aslında..

    O yanmadı senin kadar Feryat etsen neye yarar
    Ya sen dur sonsuza kadar ya kabul et...

    noimage

    Kabul et kalbim, kabul et kalbim...
    Ah kalbim biz ayrıldık..


    Diğer yandan da; hayat kısa, bağır çağır, boşalt içini diyorum kendi kendime. Sonra
    da bu kısacık hayatı daha da çekilmez hale getirebileceğimi düşünüyorum. Çelişkiye
    düşüp yine susuyorum. Kendi içime haykırmaya devam ediyorum kimsenin duymadığından
    emin bir halde..

    noimage

    Gözyaşlarımı içime akıtıyorum ve biliyorum ki kimse görmüyor, göremiyor... Ve
    "Sessiz Çığlığıma" ses vereceğin "o" günü bekliyorum...
#14.02.2009 16:16 0 0 0
  • ellerine sağlık
#14.02.2009 16:37 0 0 0