Arkasında bıraktığına acımadan giden sevgiliyemi
Sevdiğinin ardından gözyaşı dökenemi
Giderken kendisiyle götürdüğü koca yüreğemi
Başka yâr için seveni diri diri gömenemi
Kavuşamayacağını bile bile umutlarını yitirmeyenemi
Hangisine yanmalı,
Hangisine sızlamalı bilmem.
Alacakaranlıkta aradım
göremediğim yüzünü
Dinlemediğim Türkülerde aradım
duymadığım sesini
Yazmadığım şiirlerde aradım
bakamadığım gözlerini
Başka yüreklerde aradım
lâyık görmediğin sevgini
Tutamadım bir başka eli
Sevemedim bir başka yüreği
Unutamadım seni
Gülüm deyişini
Tutamadığım ellerini
...
Seni
Canını
şiirimsi sözlerini
satırlara sığdıramadığım adını
aşkını
özlettin...
Özledim!
Yürüyorum
attığım adımı bilmeden
Bakıyorum
ileriyi görmeden
Yazıyorum
ne yazdığımı bilmeden
Yaslıyorum
sırt dayadığım yeri bilmeden
Uzatıyorum
tutacak el olmadığını bilmeden
Bekliyorum
arada yollar,dağlar olduğunu bilmeden
...
Yürüdüm-ilerleyemedim
Baktım-göremedim
Yazdım-silemedim
Yaslandım-bilemedim
El uzattım-geri çekemedim
...
Vazgeçtiğimizi sandığımız anda...Aslında en çok Direnişi o an göstermişiz...
Hep destanlaşan aşklar bahanemiz olmuştur...çünkü aslında biz unutmak istemiyoruzdur...
Özletmiştir kendini özlemişizdir...
El uzatıpta ne alacağını bilmeyen karanlığı seven halimiz biraz şaşkın..ne yazacağını bilmeden.. nokta nerde biter derdine düşmeden...
Belki öylesinedir kimbilir belki de adı Aşktır...
Kimi zaman susmak eylemini yaparız...belki de yüreği söyletmektir maksadımız...
yürek sessizdir..biraz buruk... az da anlaşılmazdır...
Sesini duyarmak değildir amacı ..şikayette değil
ateşe bir damla su dur yaptığı...yani umuttur...
yüreğine sağlık çok güzel bir şiirdi..