Benliğimden sıyrılmış bir şekilde
Yalnızlıklar içinde kayboluyorum,
Üşüyorum, tir tir titriyorum yokluğunda..
Zorlukların adı yaşamak olmuş,
Anlamsızlıklar içinde boğuluyorum, ağlıyorum,
Sesimi duyan yok.
Annesinin cami duvarına terkettiği bir bebe gibi,
Kimsesizim, "SEN"sizim..
Cefa bedbahtın kaderi,
Sevda mecnunun..
Sigara dumanı gibi içime çektim hasreti..
Olmadı, dahada artırdı içimdeki bu aşk kanserini..
Sevdanı her andığımda,
Canımdan bin parça gidiyor,
Yepyeni ızdırap kuyularına düşüyorum,
Yüreğim cehennem zebanilerine tutsak oluyor,
Eziyet ile kıvranıyor,
Yapabilecek hiçbirşeyi yok,
Biçare.. biçare...
Ne zaman sona erecek bu dert ?
Bu hasret ?
Ah be gül kurusu sevdiğim,
Canımdan can kattığım "canan"ım..
Sesin, yüzün, gözlerin...
Özlüyorum.
Çok özlüyorum...