Ben kendimi dünyanin tüm kötülüklerinden,
hasretin yakan atesinden
zamanin çizgilerinden
saçlarimi yildizli ak buklelerden
ellerimi korkulu titremelerden
senin sevdanla korudum...
Dünyanin tüm çocuklarini açliktan ve ölümden
evladini yitirmis analari içlerindeki zulümden
mezar basindaki al yazmali sevdalilari
delilikten ve dehsetten
senin sevdanla korudum....
Ormanlari atesten
topragi susuzluktan
tarlayi tohumsuzluktan
özürlüyü saglamdan
mazlumu zalimden
alimi cahilden
sevgiyi kin ve nefretten
senin sevdanla korudum....
Evsizi,gecenin kara korkusundan
sevgisiz yürekleri yeis ve umutsuzluktan
bugünü yokolmaktan
yarini ölüm korkusundan...
Ben seni umutsuzluk ve acidan
yarinin korkusundan
yalnizligin kaygisindan
senden aldigim güçle korudum...
Ama bir gün gidersen
avuçlarimdaki dünya
gözbebeklerimdeki çocuklar yetim kalir
tirnaklarimla kazidigim umutlar
birlikte var ettigimiz yarinlar
`iki kisilik`hayalimiz öksüz kalir..
Sen gidersen
bizi koruyamam...
Ama bir gün gidersen
avuçlarimdaki dünya
gözbebeklerimdeki çocuklar yetim kalir
tirnaklarimla kazidigim umutlar
birlikte var ettigimiz yarinlar
`iki kisilik`hayalimiz öksüz kalir..
Sen gidersen
bizi koruyamam...