Şiir-2
Son güncelleme: 11.06.2005 15:09
-
NEREDEYİM
Güneş ışığı penceremden içeri giriyor yavaş yavaş
Şöyle bir uzanayım yatağıma,
Pek de rahat değil ama,
Bu güzelliğin zevkine ancak böyle varılır.
Off ! yatak batıyor sırtıma,
Ama güneş ışığı unutturuyor bu ıstırabı
Ferahlıyorum, yüzüm aydınlanıyor
Unutuyorum tüm kötülükleri, acıları...
Yolculuk yapıyorum ışıklar eşliğinde başka diyarlara
O ışıkları tutmaya çalışıyorum ellerimle,
Ama nafile, tutamıyorum, kayıyorlar avuçlarımdan
Sıcak ve parlaklar; yıldız gibiler...
Benimle bin bir renkteki çiçekler arasında koşuyorlar
Bir o yana, bir bu yana koşuyoruz
Sonra rüzgar da katılıyor bize,
O da alabildiğine koşuyor nefes nefese
Sesi kulaklarımda çınlıyor
Kuşlar, böcekler, ağaçlar hepsi koşuyor
Hepimiz amaçsızca koşuyoruz bir yerlere
Savrulup gidiyoruz.
Bütün bedenim uyuşuyor,
Üzerime bir yorgunluk çöküyor,
Birden ortaya çıkan bu yorgunluk da nesi?
Aman Allah'ım! ışıklar, rüzgar, kuşlar nerede?
Ya altımızda salınan çiçekler, onlar nerede?
Bu ürkütücü karanlık da nereden çıktı?
Ya o karanlığı delen korkunç ses,
Ne, ne bu çakıp çakıp kaybolan parlak damarlar ?
Şimşek mi yoksa?
Evet, evet şimşek!
Bal gibi şimşek!
Peki ne işi var burada?
Niye çıkıverdi birden ortaya?
Niye bozdu o güzelliği?
Bu sırtıma batan şey de ne?
Hıh! yatakmış...
Eskisinden daha fazla batıyor sırtıma nedense,
İğne gibi, ok gibi, kurşun gibi...
Bu ses? yağmur sesi!
Evet, evet yağmur sesi!
Ardından yoğun bir toprak kokusu...
Bu kez de kendimi bir tarlada buluyorum
Elimde orak, altın sarısı, uzun boylu başakları biçiyorum
Alnımdan akan terleri siliyorum durup,
Gözlerim uçsuz bucaksız tarlaya dikiliyor
Başakların rüzgarla dans edişini seyre dalıyorum
Gülümsüyorum, gururlanıyorum
Çünkü emeğinin karşılığını almış bir çiftçiyim...
Ah! yüzümde hissettiğim bu soğukluk da nesi?
Elimi yüzüme götürüyorum ve o soğuk noktayı buluyorum
Su bu, su!
Peki nereden çıktı bu su?
Gözlerimi açıp tavana dikiyorum
Yüzüme siper almış bir yağmur damlası küçük bir delikten bana bakıyor,
Her an damlamaya hazır,
Yerimden kalksam iyi olacak,
Off! şu yatak fena yapmış sırtımı...
Etrafıma üzgün gözlerle bakıyorum,
Gözlerim odamın her köşesinde geziniyor,
En son pencereye odaklanıyor,
Ama bu pencere çok küçük!
Altında da demirden bir tepsi var
Güneş, şimşek, yağmur hiçbir şey yok
Yüzümdeki ıslaklık da yok,
Tavana bakıyorum, yağmur damlası yok
Oysa biraz önce oradaydı...
Şimdi nerede?
Tavan bile yok gibi,
Karanlık üzerime çökmüş sanki
Aman Allah! altımdaki yatak da kaybolmuş
Bu, bu dokunduğum, üzerinde oturduğum beton bir zemin
Olamaz burası da neresi?
Ben neredeyim?
Neredeyim?
-
KAYBETTİM
Kendimi kaybettim bugün,
Aradım caddelerde, sokaklarda bulamadım
Ağladım sonra sessizce,
Ne kadar yalnız olduğumu anladım,
Ve ne kadar çaresiz olduğumu...
Seni kaybettim bugün,
Aradım başka insanlarda bulamadım,
Acı çektim sonra içten içe,
Seni ne kadar çok sevdiğimi anladım,
Ve bir daha dönmeyeceğini...
GİDİYORUM
Yaşadığım bu yerden
Bu, her köşesini beynime kazıdığım,
Çocukluğumu, gençliğimi geçirdiğim şehirden vazgeçiyorum.
Gidiyorum ardıma bakmadan
Her şeyi geride bırakıyorum
Bütün hatıralarımı ve seni...
Gidiyorum,
Bir sonu vardır elbet dediğim,
Ancak bir türlü sonunu göremediğim aşkını da yanıma alarak
-
KIRMA
Kırıyorsun beni çok
Belki istemeden yapıyorsun bunu, belki isteyerek
Ama kırıyorsun...
Çok hassasım ben, çok kırılgan
Sırçadan yapılmış gibiyim
Sert bir bakışın, sert bir sözün tuzla buz ediyor beni...
Sonra dağılan parçaları toplamak zor oluyor,
Kırılan kalbim seni de kanatıyor,
Sözlerim bir ok gibi fırlıyor ağzımdan,
Suskunluğumu bir zırh gibi giyiyorum üstüme,
O vakit ikimiz de çileden çıkıyoruz
O yüzden beni kırma,
Çünkü seni kırmak istemiyorum.
İNANMIYORUM
Kalemim düştü sarı sayfalara,
Yazmaya dermanım yok artık.
Yordu aşklar beni, ayrılıklar yordu
Güvendiğim insanlar bir bir gözümden düştü
İnsanlara inanmıyorum artık...
Sevgiye inanmıyorum,
Yaşam kadar yalan sevgiler,
Yalan öpüşler, güzel sözler...
Aşktan doğar sözde!
Sevgiliymiş, o da kim?
Silindiler kalbimden birer birer...
-
SOKAK ÇOCUĞU
Çocuk üşüyor,
Çocuğun ayakları çıplak,
Giysileri yırtık,
Çocuk yalnız,
Evi yok, ailesi yok
Hayatın çetin koşullarına göğüs geriyor çaresiz
Kaldırım kenarında sabahlıyor,
Sırtını verip taş duvara yarı uyuyor, yarı uyanık
Yoldan geçen arabaların vızıltısı onun ninnisi,
Elinde sıkıca tuttuğu bally torbası tek arkadaşı,
Bir de sokak köpekleri...
-
ÇOCUK SEVGİLİM
Çocuktun çoğu zaman,
her halinle çocuk.
yersiz gülüşlerinle,
küsmelerinle,
kural tanımazlığınla,
umursamazlığınla çocuktun hala.
kimi zaman ulaşılabilir,
kimi zaman da öylesine inatçıydın.
anlamak zordu seni,
sevmek ayrı mesele...
acı veriyordu seni sevmek, seninle olmak...
canın istediğinde çeker giderdin uzaklara,
bazen de tanımamazlıktan gelirdin beni,
bir yabancıymışım gibi davranırdın,
bir yabancıymışım gibi öperdin beni...
ama, o çocuksu bakışların yok muydu?
unuttururdu her şeyi.
hataların siliniverirdi zihnimden
istediğin her şeyi yapmaya hazır olurdum,
bir elmas olurdun elimde tuttuğum
pırıltısıyla gözlerimi kamaştıran,
ve her an elimden düşürüp de kırarım diye korktuğum bir elmas...
sen benim her şeyimdin.
ama fazla olgundum sana göre,
fazla doğrucu ve fazla muhafazakar
bu yüzden bitmeliydi...
ve ilk adımı atan sen olduğun gibi,
son noktayı koyan da sen oldun...
gitmeden önce öyle ağlamaklı baktın ki gözlerime,
ve o kadar derin...
sanki büyümüş gibiydin,
sanki içindeki çocuk gitmişti.
sıkıca sarıldın bana, öptün...
"mutlu ol" dedin.
kapıyı bile çok yumuşak kapattın
adımlarını duymadım bile,
bedenini terk eden bir ruh gibi sessiz, çıkıp gittin...
bense kalakaldım öylece,
halbuki biliyordum biteceğini,
biliyordum gideceğini,
yine de sızladı içim,
istemiyordum ayrılığı,
seni istiyordum.
ama nafile dönmedin bir daha,
bekledim,
çok bekledim gelirsin diye; gelmedin....
-
YAŞIYORUZ İŞTE
Bazen sevmiyorum yaşamayı,
Bazen de doya doya yaşamak istiyorum.
Bazen ağlıyorum iki gözüm iki çeşme,
Bazen de kahkahalar koparıyorum.
Bazen hürüm, bazen esir
Nefes nefese koşarken özgürce,
Aniden ayaklarım demirleniveriyor.
Günüm günüme, saatim saatime uymuyor.
Bir bakmışım böyleyim,
Bir bakmışım şöyleyim,
Engel olamıyorum bu değişime,
Kimse engel olamıyor,
Öyle ya da böyle yaşıyoruz işte...
-
BENİ
İçimde yaşanan fırtınaları hissettirmem çoğu kez eşime, dostuma...
Kendi kendime dindirmeye çalışırım, o asi fırtınaları,
Sarmaya çalışırım ellerimle, yüreğimle, aklımla yaralarımı
Kanarlar ama, taşmaz kanları gözlerimden,
Kimse içimdekileri bilmez,
Bir ben bilirim derinliklerimde ne olduğunu,
Onlar sadece yüzeysel görürler beni; yüzeysel tanırlar,
Bense en küçük noktasına kadar tanırım beni.
-
Bambaşka Birşey
Engin denizlere bakarcasına
Daldığım gözlerinde
Hayat müjdeleyen kıvılcımlarla yandım,
Sevdim mecnuncasına.
Her akşam oluşunda derdim artar
Yırtar feryadım yalnızlıkları
Ne olur, ne olur beni kurtar.
Özlem, hasret, sevgi demek olmaz buna
Bambaşka bir şey, bir başkalıklar alemi
Kelimeler aciz kalır, tarif etmek boşuna.
Karmaşık hisler, tarifsiz duygular içinde
Hayaller kuruyorum senli benli
Yalnızlıklar bitecek, güneş doğacak!
Ve kalbim ümitsizliği boğacak.
-
Sana
Gözlerinde sevda kıvılcımları
Tutuşturur benliğimi
Dilimde sevda çığlıkları
Söyle, söyle kalbim sende mi?
Gözyaşlarım dinecek
Ümidim sensin.
Biter artık yalnızlığım
Tiryaki olduğum geceler gibisin.
-
Sensiz
Gecem sensiz, günüm sensiz
Bugünlerim dünüm sensiz
Kesip açsalar kalbimi
Akacaktır kanım sensiz
Sensizlik var duygularda
Her gecemde, uykularda
Görür isem rüyalarda
Uyanırım yanım sensiz
Çile çektim deste deste
Durmaz iken can kafeste,
Gelmez misin son nefeste
Öleceğim sonum sensiz.
-
Mazi Diye
Bir dost sesi kulaklarımda
Merhaba diyen diller gördüm.
Biçare, naçar, yaralı kalbime
Merhem süren eller gördüm.
Bilmem ki ne desem dostlar, sapsarı
Muhabbet simgeler güller gördüm.
Bir mutluluk yaşayıp sonunda elime
Mazi diye verilen günler gördüm.
-
Sevda Yalan
Suç aramam sende bende
Ayrıldık işte en sonunda
Gel desen de, git desen de
Sevgi yalan, sevda yalan.
Aşk denilen renkli rüya
Sever insan, candan güya
Bir gün hayal düşer suya
Sevgi yalan, sevda yalan.
Uyanırsın uykudur bu
Karmaşık bir duygudur bu
Ayrılıktan korkudur bu
Sevgi yalan, sevda yalan;
Yaşanılan dünya yalan.
-
Aşk Felsefesi
Öğrendim artık aşk felsefesini
Senden aldım hayat dersini
Sevenler aptal, sevilen hilebaz.
Bu böyleymiş, inanmasam da biraz
Sevmek, sevilmek
Ve terkedilmek
Hayat tiyatrosunda bir perde
Sonra şahıslar değişir
Bir yerlerde...
-
Düşlerim
kıyısız denizlerin
sahipsiz çığlıkları...
böyle geceyarısı
uykularıma vurup
kaybolan dalgaları...
çıplak ayaklarıyla
izsiz düşler kurup
yürüyen kumlarında
düşlerim o kadının,
çıplak ayaklarında...
anamın, kızımın ya da bir yabancının..
bana ulaşamayan,
yorgun bacaklarında.
her yarısında gecenin
düşlerim bir yanımda
uykum öte yanımda
sabahları beklerim
-
UMUT
Suskun ovaların dudaklarında
Yeşeriyor tebessüm.
Belki ufka yaklaştıkça
Kahkaha atacak gün!
Uzaktaki maviliğin,
Umursamazlığındayız şimdi,
Tıpkı yaseminlerin,
Gündüz uykuları gibi..
Anlamsızlığın ortasındaki
Anlamlı bir işaretin sorusu..
Belki de çok umut var bu toprakta,
Bak ürkütmüyor seni de,
Benim gibi,kokusu&
-
NERGİS
Anlat diyor arkadaş,
Çok önemli şeylerin,
Azla çarpılmışıyla..
Bir nergis kokusu yayılıyor
Masadaki,
Küçücük bir vazodan..
Abuk sabuk konular,
Odanın havasını bozuyor,kokusu pis&
Penceremi aralayıp gökyüzüne bakıyorum
Bir başka haz var maviliğinde,nefis..
Boynunu kaldırıp,gülümsüyor,
-
YÜREĞİNİ DİNLENDİR
Tebessümden bir kelebek
Kondur dudaklarına.
Kaç bahar geçti, geçecek!
Bir son vermeli artık
Yaşamla arandaki,
Yarım asırlık
Kan davasına&.
Güzel bir kalb çiz kafanda,
İçi kanla değil,sevgiyle dolu olsun&
Gülücükten köprüler ör,
Kırıklar arasına..
Acıdan bir demet gül,
Destele de koy,tam ortasına..
Sevdiğin şarkılardan bir bülbül,
Yerleştir,
Dikenin,dik noktasına.
Sonra,
Otur,yüreğini dinlendir..
-
BAHAR
Avuçların terliyor daha
Sımsıcak,körpedir sevgilerin.
Belki de bu ilk aşkındır
Ya da,
Acısını unutturacak ötekilerin&
Bak bu gelen bahardır karşıdan
Öyle salına salına&
Baştan çıkarmaya geliyor seni,
Eteklerinde
Badem çiçekleri&.
-
Özlemlerim
Hüzün zincirlerine
Halkalanmış yüreğim..
Karanlık mahzenlerde
Yıllanacak özlemim.
Bir değil,iki değil,ne de son olacak bu
Zamanın iğnesinden
Geçmeyen hüzünlerin
Kalın ağırlığında
Boşalacak gözlerim..
Eskimiş zamanların,
Acı çaresizliği&.
Birisi doğru dedi,
Ötekisi eğrillti&
Özlemlerim,
Hep başka terazilerde-birilerince-
Tartılmaktan kirlendi..
Hüznün deliklerinden bile,
geçememekte şimdi!
- Şiir-2 Konusuna Benzer Konular
- Askima Yazilan Bir Siir ( Yasemin ) 02.03.2004
- Bana Yazilan bir siir 02.03.2004
- Ablam yazilan bir siir 02.03.2004
- Kendi Yazdim siir 02.03.2004
- Operation Blitzsturm - 2008 Almanca 23.03.2009