İşte sonum
Son güncelleme:
-
İŞTE SONUM
Sokaktayım bomboş bir sokakta
Üşüyorum yalnızlık rüzgârıyla.
Sevgisizlik rüzgârında boğuluyorum,
Sensizlik uçurumundan düşüyorum.
Sahipsiz kediler gibi,
Bir köşeye siniyorum
Hep korktuğum o sesleri dahi
Büyük bir özlemle arıyorum.
İsteğimin hep bu olduğunu düşünüyordum,
Yanılıyormuşum Her şeyi şimdi anlıyorum.
Öyle zor ki
Bu sessizliğe alışmak,
Soğuk rüzgârlara dayanmak
Yalvaran bakışlarla bakarak insanlara,
Bir sözcüğe muhtaç
Ölüme yaklaşmak.
Ömrümün sonlarına yaklaştığımda,
Kaybettiklerim, kazandıklarım dediğimde;
Kaybettiğim buzul dağları,
Kazanamadığım güneşin sıcaklığı,
Kalbime saplanan büyük bir acı.
Her yer siyah, her yer karanlık.
Sadece küçük bir ışık
O da bitiyor,
Ömrüm kısalıyor.
Sona yaklaşıyorum
Hala arıyor
Gözlerim sizleri,
Kulaklarım sesleri;
Ama duyamıyorum,
Gittikçe üşüyorum.
Dayanacak halim kalmadı,
Gidiyorum
Solmuş olan çiçeğim şimdi kuruyor
Ve kurumuş son yaprak şimdi düşüyor
İstesem de duyamam artık sesleri.
Elveda yalnızlık
SENDEN AYRILIYORUM