Oldukça büyük bir konser salonu, koltuklarında oturan insanların suratlarında dinledikleri konser sonrası menuniyetlerini belirten ifade
Piyanosunun başından kalkarak, salondaki misafirlere selam verir, alkışlarlarla uğurlar kendisini dinleyenler
En önde oturan, karısına ilişir gözü hafifçe gülümserünlü piyanist, Cihan
Beethovan, tarafından bestelenen ayışığı eserini bu akşam biricik karısı için çalmıştır, evlilik yıldönümleri için bundan daha güzel bir parça bulamamıştır
Geniş bir yatağın içinde sırt üstü uzanmış, uykulu halde bir adam üzerindeki örtüden sol kolunu dışarıya çıkarmış, başını hafifçe çevirir komidinin üzerindeki saate bakar.
Saat sabahın onu
Dışarıda güneş çoktan doğmuş fakat kapalı perdeler ,üstelik kalın dokuma olunca içeriye güneş ışıklarının girmesini engeller
Cihan, seslenir
_Nesrin neredesin ?
Nesrin, koşar adımlarla gelir
_Az önce geldim uyuyordunuz, Cihan bey isterseniz perdeleri açıyım efendim
_ Hayır kalsın görmüyormusun? karım uyuyor akşam konser sonrası dışarıda biraz oyalandık, uykusunu almamıştır daha
_Tamam efendim, isterseniz Osman efendiyi çağırayım sizin kalkmanıza yardım etsin
Cihan karyolanın yan tarafında duran tekerlekli sandalyesine bakar,
_Tamam, gelsin ama ses yapmayın Mine uyanmasın!!!
Uzun bir koridor ve koridorun bir ucunda mermer sehpanın üzerindeki telefon çalar
Nesrin açar telefonu
_Merhaba Murat bey
_Nasılsınız? Nesrin hanım, babam nasıl?
_Hiç sormayın Murat bey, hiçbir gelişme yok, sanki inatla kabul etmek istemiyor olanları o gece yaşanan kazadan sonrasını kabullenmiyorAnneniz Mine hanımın kazada öldüğünü, kendisinin yaralı olarak kurtulduğunu fakat bedeninin sağ bölümünü bir daha hiç kullanamayacağı gerçeğini kabul etmiyor, her gece aynı rüyayı görüyor, piyanosun başında verdiği son konseri