hayata rağmen hergün bir düne ölüyorum
yaşamak bile ustalık ya!
söz gümüş sükut altın ya
ben sandığım şiirlerle dolduruyorum
kefenim beyaz kağıt!
yalnızlıklara rağmen dostluklar biriktiriyorum kumbarama
gün gelir tedavülden kalkar mı bilmem?
her biri can
her biri ben
paylaştıkça çoğalıyorum
harcayamam
zamana rağmen ağırdan alıyorum sevmeleri
sindire sindire inadına
takvimimde aşk yaprakları
kopa(ra)mıyorum!
şimdi herkese iyiliği dokunan bir gülümseme suratımda;
kime sövsem sevdiğim oluyor
kimi sevsem el!
ister çocukluk de
ister delilik
ben herşeye
ben herkese
ben sana rağmen seni seviyorum.