BERABER OLABİLME

    Bir yaz güneşinden ödünç aldığım yüzünü görüyorum buradan,

    yarım kalmış mutluklarla dolu olan yansıtan yüzünü.

    Masmavi bir denize yaslanmış bir parkın köhne banklarında oturuyorum ve teninin kokusunu her

    içime çekişimde kendi yalnızlığımın kokusunu duyuyorum, o keskin ve acı veren kokuyu.

    Belki de bir tek seni bu kadar çok sevdiğim için korkuyorum karanlıkta

    kalmaktan , ruhumun karanlığını aydınlatan yaz güneşi kadar

    tatlı gözlerin ki ışığın bana arkasını dönmesinden .

    Paraya en çok ihtiyacı olduğu bir zamanda hiç beklemediği bir anda

    karşısına onun için çok değerli olan büyük bir elmas çıkan fakir bir köylü

    bulduğunu kaybetmekten nasıl korkar ve onu bir an bile yanından ayırmak istemezse bende öyle korkuyorum seni kaybetmekten ve istemiyorum

    beni bırakıp gitmeni.

    Belki de sana bu kadar çok bağlandığım için korkuyorum

    yalnız kalmaktan çünkü ben senin sıcaklığın eritinceye kadar hiç kıramamıştım o yalnız yaşadığım karanlık soğuk odanın duvarlarını ve biliyorum ki sen bana arkanı döndüğünde odamın içi yine soğumaya başlayacak ve ben yine duvarların arasında

    terkedilmiş yalnızlığıma döneceğim.

    Oturduğun bankta yüzünü görüyorum, ağaçların arasından

    sızan mahçup ay ışığı yorgun bedenini okşuyor.

    İçimdeki resmin en güzel parçasısın sen biliyorum ki ancak sen gittiğinde yanacak o resim, sonsuza dek içimde taşımak istediğim acemi resim.

    Kollarımda öyle masum uyuyorsun ki...

    bu masumiyetin arkasında saklı olduğunu, içinde sana da yabancı olan o seni tanımayı o kadar çok isterdim ki...

    Seni kıskandığımı hissediyorum, benden uzak olduğun o yerlerde biri sana benim baktığım gibi bakar diye korkuyorum

    Ya da sen başkasına bana baktığın gibi bakarsın diye korkuyorum.

    Belki de ben en çok bir gün seni kıskanmayı vazgeçmekten korkuyorum...

    Senin hayalinle paylaştığım odamda ;artık bana ilahi gibi gelen telefonun

    sesini bekliyorum sesini duyabilme umuduyla.

    Çoğu zaman her telefon bir hayal kırıklığı olsa da benim için,

    beklemek hoşuma gidiyor seni bu sessiz ruhlar kabilesinde.

    Telefonu açıp senin sesini duyduğumda dünyanın en şanslı

    kızıymış gibi hissediyorum kendimi; yüzünü görememenin tattırdığı

    hasreti unutarak , kendimi aldatıyorum...

    İşte karşımda duruyorsun fakir çocukların uçurtmalarında

    yaşadığımız bu karanlık gecede.

    Ağaçların arasında sızan mahcup ay ışığı yorgun bedenini okşuyor. Yanımda olmasan da görüyorum seni bu gece . Belki yanımda olmasan da

    seni görebildiğim için seviyorum seni böyle körü körüne bir tutkuyla.

    Nedeni ne olursa olsun sen benim hayatıma sağanak yağmurlardan

    sonra açan parlak bir güneş gibi girdiğinden beri AŞK,

    bir gün bir yerlerde

    beraber olabilme umuduyla yaşamaktır bnim için sevgili...
    harika olmüs yüregine saglik
    yüreğine sağlık arkadaşım :alkis: :alkis: :alkis:
    ay ne guzel yaa.. yuregine saglik