bana kızdığı zaman gözlerinde parlayan ışığa..
o kızgın bakışının nazik bir biçimde gülümsemeye dönüşüşüne..
sıcağına..
sevdiğimin ellerine aşık oldum.. çocuk ellerine..
ellerimin varlığında telaşlanan;
yüreğimin varlığında telaşlanan yüreği gibi..
sevdiğimin sıcağına aşık oldum..
üşürken mesafelerin ayazında;
dokunuşuyla içimi ısıtan sıcağına..
kendini benden;
beni benden sakınır gibi sakınmasına belki..
belki yüreğini sakladığı yerinde ruhunun
sere serpe beni bekleyişine..
belki sıcağıyla tuttuğu ellerimin
sıcağını bırakmak istemeyişine..
belki hiç bir şeyine..
sadece herşeyine..
Bazen nesine olduğunu bilmeden de yaşanır aşk;hiç sebepsiz,yersiz,zamansız...Çok da önemli değildir kurallar dahilinde yaşanması!Önemli olan aşkı hissetmek ve sindirmektir içinize doyasıya...Yazdıkların aşkı sindirenlerden olduğunu ortaya koyuyor ya,işte bu!
teşekkürler yüreğine sağlık oldumu oluyor sebep olmuyor herşey değişiyor eski olanların olsa bile farkına varmıyorsun aşık olunca sonra o na bağlıyorsun senin yazdıklarında çok güzel teşekkürler paylaşım için