Anne ve yavru deve tembel tembel yemeklerini yerken birden
yavru, anne deveye döner ve;
- Sana bir şey sorabilir miyim, anneciğim?'der.
- Elbette yavrum sor.
- Anne, bizim niye hörgücümüz var?
Anne gururla:
- biz bu hörgüçler vasıtasıyla su ve yiyecek depolar ve bu sayede
çöllerde çok daha uzun süre açlığa ve susuzluğa dayanabiliriz.
- Peki Anne, bizim bacaklarımız niye bu kadar uzun ve ayak tabanlarımız
tepsi gibi büyük ve yuvarlak?
- Evladım, der anne deve biraz daha gururlanarak
- Bu sayede biz çölün kumlarına batmadan herkesten daha rahat ve daha
hızlı hareket edebiliriz.
- Bunu da anladım, peki, kirpiklerimiz niye böyle uzun, bazen benim
görüşümü bile bozuyorlar.
-Hayatım, onlar gözlerimizi çölün kumlarından korur, gözümüze kum
kaçmaz....
-Anladım, hörgüçlerimiz çölde daha uzun dayanabilmemiz için yiyecek ve
su depolar, bacaklarımız uzun ve ayak tabanlarımız geniş, böylece çölde
daha hızlı ve rahat hareket edebiliriz, kirpiklerimiz gözlerimizi çölün
kumlarından korur...
Benim anlayamadığım şey; o zaman bizim bu Allah'ın cezası Ankara
hayvanat bahçesinde ne işimiz var?
Fıkranın ana fikri : Becerileriniz, yetenekleriniz, özellikleriniz ve
tecrübeleriniz sadece doğru yerdeyseniz işinize yarar. Mesela, şu anda
neredesiniz?
Unutmayın !
Hayat yap boz misalidir. Önemli olan doğru parçaları doğru yere
koymaktır. Yerleştirmenin en zor ve kötü olanı da doğru parçayı
keşfettikten sonra onu kaybetmektir. Zira onun yerini başka hiçbir parça
dolduramaz