Gecenin laciverdi maviye dönüyorken
Uykuya değil ki hasretliği gözlerimin.
Kaçıncı hüzzam sesleniyor derinden
Yakan nağmeleri değil artık
Kifayetsizliği
Ağaç gövdesi dudaklarım
Öylesine kurumuş ki kuraklığından
Bir yanım toprakta kök salarken sana
Dallarım el açmış yalvarıyor semaya__ayırma!...
Güz esintisi tenimde titriyor yapraklarım,
Soluğunla ısıtsan
Vedalaşsam ayazla
Bir akşamüstüydü geldin umutlarla
Gün batmadan gitme şimdi
Kement attım senle yıldızlara!
Tut
Bırakma hiç ellerimi
Öyle öksüzüm ki
Geleceğe dönük umutlarım
Şimdiki gücümün kaynağı
Hayatın sona ermesi değil artık
Hiç başlamaması endişem...
Penceresiz yüreğime
Göründü kıyısından yansıyor güneş_sen...
Gayrı korkmam
Hasetlikten
Sen ruhuma dokunup
Ben binlerce kere yeniden doğarken