Şimdi yine uçurumun kenarındayım...
Bu sefer yalnız..
Annemin yüzündeki
Annemin yüzündeki yorgunluğu miras edinip kendime;
uzun uzun bakıyorum uçuruma...
"SusuyoruM!"
Hayallerim geliyor gözlerimin önüne...Karşılığını beklemeden tüm gücümle sevdiklerim!En zor zamanlarında yanında olduklarım ve hiçbir zor zamanımda;Yanımda bulamadıklarım!
Yüzümü rüzgara veriyorum...
Kollarımı iki yana açıp soruyorum;
"Buradan atlasam canım acır mı anne?"
Sen duymasan da bu soruyu ben cevabı biliyorum...
Ne atlayabiliyorum;nekalabiliyorum..!
Uçurumun kenarında dizlerimin üzerine çöküp ağlıyorum...