Bir Mum Yaktım Söndürme
Son güncelleme:
-
Hayata karşı sorumluluklarımı düşünüyorum.
Uzun süredir bir şeyler yapmam gerektiğini biliyor fakat bu uğurda fazla bir şey yapmıyordum.
Bu konuda fiilsiz kalmak bende sıkıntı oluyordu. Bu sıkıntıyı da aslında önemsiyordum.
Benim gibi düşünmeyip bu tür sıkıntıları bile olmayan insanların çok olması beni bir nebze olsun sevindiriyordu.
Bu bağlamda insanları üç kısıma ayırmak isityorum.
Birinci kısımda insanların en önemli özelliği karanlığı sevmeleridir.
Rahatı karanlıkta bulmalarıdır.
Kısa süre de olsa aydınlığı gördüklerinde gözleri kamaşır ve karanlığa tekrar dönmek isterler.
Bu insanların bence hiçbir şeyleri yoktur.
Ne sıkıntıları ne hedefleri ne ümitleri...
Bir de öyle insanlar vardır ki; ellerinde sürekli bir fener sürekli olarak karanlıklara ışık tutmaya çalışırlar.
Sürekli okuyan,kendini geliştiren,her gün kendini biraz daha aşan hedefleri bitmeyen enerjik insanlar.
Bir de arafta kalan, biraz karanlıktan biraz da aydınlıktan beslenen geriye dönmeyen ve ileriye de gidemeyen insanlar.
Kendimi bu son sınıf insanların içine dahil ediyorum.
Bir mum yakıyorum.
Başta kendim olmak üzere çevremdekileri aydınlatmaya çalışıyorum.
Ama çevrenizde yaktığınız mumu söndürmek için vargücüyle gayret sarfeden insanların çokluğu yaktığınız mumu söndürmeye çalışıyorlar.
Senin aydınlığın onları rahatsız ediyor.
Onlardan yayılan karanlık senin aydınlığını bitirmeye yetiyor.
Ama her şeye rağmen yolculuğumuz devam ediyor.
Yine de ben mum yakmaya devam edeceğim.
Belki bir gün benim gibi düşünen başka insanlar da mumlarını yakarlar ve muazzam bir aydınlık etrafımız sarıverir.
Karanlığı kalmayan insanlar istemeden de olsa aydınlığa alışmaya başlarlar.
-
Belki bir gün benim gibi düşünen başka insanlar da mumlarını yakarlar ve muazzam bir aydınlık etrafımız sarıverir.
Karanlığı kalmayan insanlar istemeden de olsa aydınlığa alışmaya başlarlar.
Şiddetle Katılıyorum
Teşekkürler