Kadınca > Çocuk eğitiminde yöntemler"

    Çocuk büyütmek sorumluluk isteyen ciddi bir iş ve
    bu konuda herkesin farklı görüşleri var. Kimi,
    kendi ailesinden nasıl gördüyse aynen bunu
    uygulamaya devam ederken, kimi de ailesinin
    kendisine uyguladığı ama kendisinin hoşlanmadığı
    yöntemlerden uzak durmaya bakıyor. Ancak hangi
    yöntemi kullanırsanız kullanın, önemli olan
    uyguladığınız eğitim şeklinin 21. yüzyıl çocuğuna
    uygun olmasıdır.
    Çocuk eğitiminde 4 tip anne-baba olduğu
    söylenebilir. Bu yöntemleri inceleyerek hangi
    grupta yer aldığınızı ve bunların iyi ve kötü
    yanlarını görebilirsiniz.

    Özgürlükçü anne-babalar
    Bu tarz yaklaşım, özellikle de savaşın
    gaddarlığına bir tepki gibiydi ve 40 yıl önce
    oldukça popülerdi. Özgürlükçü anne-babalar
    çocuklarına sevgiyle yaklaşsalar da, genellikle
    konulması gereken sınırları, kuralları koymazlar.
    Çocukların uygun olmayan davranışları çoğu zaman
    görmezden gelinir. Bu şekilde yetiştirilen
    çocukların genelde yaratıcı ve orijinal oldukları
    gözlemlenir. Ancak ortama uymakta zorlanır,
    dürtülerini denetlemede ve sorumluluk kabul etmede
    isteksiz davranırlar.
    Açık ve net sınırlar olmaksızın çocuğun aklı
    karışır, kendini güvensiz hissedebilir ve yanlış
    kararlar alır.

    Otoriter anne-babalar
    Otoriter ebeveynler itaate değer verirler. Onlara
    göre hayatın nasıl yaşanacağı kurallarla kontrol
    edilir, her şey önceden şekillendirilir. Çocuk,
    kendini nasıl yöneteceğini öğrendiğinden değil,
    ama cezadan korktuğu için itaat etmeyi öğrenir. Bu
    tarz, günümüz toplum yapısına aykırıdır. Çünkü
    artık yeniliklere ve seçme hakkına değer
    verilmektedir.
    Bedensel cezalar, çocukta problemlerin şiddetle
    çözümlenmesi gerektiğine dair bir kanı
    uyandırdığından, gene günümüz anlayışıyla
    bağdaşmaz. Sürekli emir almayı kabullenir şekilde
    yetiştirilen çocuk, istediği herkese kolayca
    öykünür ve etkinliklerde asla inisiyatifi eline
    almaz.

    Pasif anne-babalar
    Bu tip anne-babaların beklentisi azdır ve buna
    bağlı olarak verdikleri tepki de minimum
    olacaktır. Çocukla ters düşmemek için kural
    koymazlar. Çocuğun kendi başına büyümesine izin
    verdiklerini düşünürler. Buna karşılık çocuksa,
    anne-babasının ilgisiz olduğuna inanır. Bu tür
    ailelerin çocukları genellikle sosyalleşme
    yeteneklerini geliştiremediklerinden, ya çekingen,
    ya sinir bozucu veya egoist olurlar ve çoğu zaman
    da kendi güvenden yoksun kalırlar.

    İlgili ve demokratik anne-babalar
    Bu gruba giren ebeveynler, çocuklarına kayıtsız
    şartsız bir sevgi sunarlar. Ancak bunu yaparken
    uyması gereken birtakım kurallar belirlemeyi de
    ihmal etmezler. Çocuğun sorumluluk alması eğitimin
    öncelikleri arasındadır. Bu nedenle de çocuğa
    seçim yapması sağlanan pek çok fırsat sunulur ve
    yaptığı seçimlerin sonuçlarını yaşarken de
    ihtiyacı olan rehberlik verilir. Bu yöntem,
    günümüzün hızlı yaşantısı için en uygun yöntemdir.
    Bunun nedeni, artık seçeneklerin sınırsız olması
    ve bir şeyi yapmak için doğru olan birden fazla
    yöntemin olmasıdır. Bu şekilde eğitilen çocuk,
    sorumluluk duygusu geliştirir, daha akıllıca
    seçimler yapar, değişikliklere ayak uydurur ve
    kendine güveni oluşur.
    paylaşımların için teşekkürler çok yararlı bilgiler
    Çocuk Eğitimi en önemli şey.Çünki herşeyin temeli çocuklukta atılır.İyininde kötününde
    cok sagol bilgilerin icin cadikizcim tesekkürler