Aylar önce sensizlige yazdığım şiiri okudum, birde dün gece yazdığımı... Hiç fark yok.neden azalmıyorsun bende? Neden gidişin dün gibi.neden sana yazdığım her yazı hep aynı yerde tıkanıyor? Neden neden neden?
Bir varsın bir de yok.
Her yokluk bir var oluştan ibarettir.
Tıpkı senin bende kaybolurken, bir yerlerimde hep var olman gibi.
Kim bilir zamanın kıyısında bir yerlerde günü gelecek bu bekleyişin..
Kim bilir
Bittiği yerde başlayan bir tutkudan,
Kanımın içinde dolaşan sakin bir rüzgara dönüştün usulca.
Zaman değiştirdi...... biliyorum.
Ulaşmanın bu kadar kolay ,
Kavuşmanın bir o kadar zor olduğu bir zaman diliminde.
Tıkanıp kaldı hikayem
Sen olmasan da varsın
Biliyorum..
Bil ki ey sevgili Ben seni aklımdan hiç çıkarmadım; ben sadece aklımı çıkardım Ve böyle bilsin bütün dünya,ben aklımı senin nağmına değil,senin uğruna senden çıkardım..
Sevme beni Güzel Kız, Polisim;Hasret Kokarım. Villa, yat bilmem,ben koğuşta yatarım.Elini verme Güzel kız;silah gibi tutarım. Ben şarkı türkü bilmem, yürüyüş kararı sayarım. Gece gelme Güzel Kız;parola işaret sorarım. SEN Güneşle Doğarsın, Ben Şafakla Kalkarım ...