İki gündür aç kediler,
Köhne iskelede balıkçı teknelerini beklerler.
Ortalıkta kimseler yoktur
Ufuktan tekne görünüp sesi gelince uzaklardan...
Kenardan köşeden yaşça toplanır kediler birer, birer.
Sessiz ve dikkatlidirler.
Tekne yanaşır, içinde biraz balık vardır.
Hiçbir fırsat kaçmamalıdır;
Yoksa iki gün daha aç kalınır.
Balıklar taşınırken, kazara bir balık düşer yere.
O an!
En tecrübeli kedi koşar,
Balığı kapıp arkasına bakmadan kaçar...
Ama işin ucunda tekme yemek de var.
Yaşlı ve yavru kediler ise;
Sadece seyredip,
Arta kalan ezilmiş balıklarla idare ederler.
Bende kediler gibi bekledim seni!
Teknen yanaşınca,
Kapıp kaçacaktım usta kedi gibi...
Ne teknen geldi
Ne rüzgâr kesildi...
Bende kediler gibi bekledim seni!
Teknen yanaşınca,
Kapıp kaçacaktım usta kedi gibi...
Ne teknen geldi
Ne rüzgâr kesildi...
Kediler gitti ama;
BEN BEKLİYORUM TEKNENİ...
ATEŞ Bey;yine şiirde yansıttığınız benzetme ve anlatım çok güzel olmuş...Yüreğinize,emeğinize sağlık arkadaşım...
Diğer 2. şiiriniz için Derin duygular bölümümüzde yorum yapmıştım.Kısa ama çok güzel bir öz anlatım olmuş dizelerde yeniden yüreğinize sağlık diyorum...
Emeginize yureginize saglik, guzel siirleriniz var ve de sadece aski sevdayi anlatmiyor, bizi tanimlayan herseyi, duyarli olmayi, gormeyi ve ders cikarmayi hissettiriyor.
Bu şiirimi o yıllar da Bosna Mücahitlerine yazmıştım. Dualarım gerçek oldu Bosna bağımsız. Hayatını verenlerin mekanı Cennet olsun.
Amin. Insallah.
Bu sevk ile bir de, kanayan diger yanlarimiz icin yazsaniz. Darisi ulkemiz icin, kardes kavgamiz icin, Irak icin, Filistin icin, Afganistan icin..
Kaleminize bereket, devamli olmaniz dileklerimle, duygu bahcemize hosgeldiniz...
Bir fotografa bakiyorum uzaktan, sokak sessiz mi sessiz
Gokyuzu duman duman, sapsari kesilmis duvarlar utancindan
Bagdat denen diyarda. Ey dost. Ana ve yar.Tek bir karede.
Bir ana yavrusuyla, bir cocuk ana kucaginda, agliyorlar
Sessizce seyrediyor dunya
Halepce de soluklari kesilmis bebeklerin
Cigerlerinde ki son hava, sevgi diye dusmus gozlerine annelerin
Bu son hatira, son savas olmayacak
Gozlerdeki yaslar, hic mi hic kurumayacak
Bu fotograf soldukca, onlar hep yasayacak
Donuk Halepce sokaklari, yine kanamis bir yeri dunyanin.
Ana kucaginda gulumsesin cocuklar
Sessiz taniklari olmasin bu savaslarin...