Seç Ve Mutlu Ol

Son güncelleme: 02.04.2007 15:43
  • Henuz 18'ini yeni bitirmiştin, enerji ve umutla dolu hayata başlamaya
    hazırdın... Ne oldu?

    İstemediğin bir okula girdin. İnsanları mutlu etmek, saygı kazanmak,
    sevilmek için... Sevmediğin bir bölümde senelerini harcadın....
    Ayaklarını sürüye sürüye gittin derslere... Çalışmak istemedin ama
    yine de zorladın kendini... Güç bela bitirdin sonunda... Ne ailen,
    ne de arkadaşların görmedi yaptığın fedakarlığı... Alkışlamadılar seni,
    omuzlarının üzerine çıkarmadılar, madalya takmadılar... Enerjin çoktan
    tükenmeye başladı bile... Kimse bilmez nasıl kendini feda ettiğini...
    Ruhunu teslim ettiğini... Gençliğini tükettiğini...

    Şimdi iş bulman gerek...Para kazanman, araba alman, ev alman gerek.....
    İstemediğin bir işe girdin... Böyle olması gerekiyor diye... Sırf
    çevrendekiler bekliyor diye... İnsanları mutlu etmek, saygı kazanmak,
    sevilmek için... Sabahın köründe gidiyorsun işe...Sevmediğin insanlar
    ile gününü harcıyorsun... Heyecan duymadığın işlerle zamanını
    geçiriyorsun... Yarının gelmesinden nefret ediyorsun...

    Sevildiğini hissettin mi peki? Ya saygı? Bitti mi insanların istekleri?
    Özgür müsün artık? Hayır hala özgür değilsin...Şimdi evlenmen gerek...
    Öyle ya yaşın geçiyor, evde mi kaldın ne? Arıyorsun etrafında uygun
    birisini, artık evlenmeliyim diyorsun...Acaba gerçekten istiyor musun?
    Sana uygun birisini buldun işte, boyu boyuna, mesleği mesleğine, parası
    parana göre...Peki ya kalbin?

    Düğününden bir gece önce sessizce itiraf ettin kendine, ya doğru kişi
    değilse? Belli ki hazır değildin bu evliliğe... Evlenmek için
    evlendin... İnsanları mutlu etmek, saygı kazanmak, sevilmek için...

    Mutlu oldun mu peki? Kalbin heyecanla doldu mu? Akşam eve koşarak
    döndün mü? Sevildiğini hissettin mi? Seviştin mi tüm varlığınla?

    Daha evleneli bir sene dolmadı, insanlar çocuk demeye başladılar...
    İstedin mi gerçekten bir çocuk sahibi olmayı? Hazır mısın bir canlıyı
    yetiştirmeye? Söyle bana, ne verebilirsin bu küçük insana? Hayatı kendi
    gözlerinle hiç yaşadın mı? Ne istediğini biliyor musun? Ya istemediğini?
    Hiç risk aldın mı? Sen hiç kendin için bir şey yaptın mı? Çocuğun bir
    gün sorarsa 'Özgürlük Nedir?'
    Ne cevap vereceksin? Sen hiç özgürlüğü yaşadın mı?

    Evliliğinde problemler yaşıyorsun... Sevmediğin bir insanla cehennemi
    paylaşıyorsun... Boşanmak fikri kafana gelip gelip gidiyor... cesaret
    edemiyorsun... İnsanlar ne der diyorsun... Gene kendi duygularının
    üzerine bir duvar örüp başka insanlar için evliliğinde kalıyorsun....
    Fedakarlığını gören biri var mı? Yaşadığın ızdırabı senin gibi yaşayan?
    Korkuların seni hapsetmiş, her geçen gün etrafına bir duvar daha
    örüyorsun. Sevilmeme korkusu, yalnız kalma korkusu, başarısız olma
    korkusu, saygınlığını yitirme korkusu ve daha neler neler...

    Hayatında hiç korkmadığın bir gün oldu mu? Cesaretle atıldın mı hiç,
    ya bilmediğin bir dünyaya girdin mi? Sevilmemeyi göze aldın mı hiç?
    Gülünç duruma düştün mü? Ağladın mı doyasıya, insanlara aldırmadan?
    Acı çektin mi hiç, hani öleceğini düşünecek kadar...Ve iyileşmeyi
    başarabildin mi hiç?

    Yaş erdi kemale diyorsun, bu saatten sonra benden ne köy olur ne
    kılavuz. Umutların tükenmiş, hayallerin yıkılmış... Koca bir ömür
    başka insanların kontrolü altında geçip gitmiş. Alışmışsın artık bu
    düzene, artık istesemde çıkamam diyorsun... Ve gene kendin için bir
    şeyler yapmaktan vazgeçiyorsun...

    Ne olurdu istediğin okula gitseydin... Kim ne derse desin, ressam
    olsaydın... Müzisyen, Arkeolog, Sanatçı, Sporcu olsaydın... Hayattaki
    büyük adımları ancak hazır olduğunda sen istediğin için atsaydın...
    Ne olurdu biraz risk alsaydın? Biraz kendine güvenseydin? Biraz
    kendine inansaydın? Ne olurdu seni çepeçevre saran zincileri kırıp,
    önünde ki duvarları aşıp, kendin olabilmeyi başarsaydın?

    Kim ne diyebilirdi sana? Gene kimse madalya takmazdı, gene kimse
    alkışlamazdı, gene kimse seni omuzlarının üzerine çıkarmazdı...
    Ama sen kendine saygı duyardın!

    Haydi şu anda şu dakika bir daha bak hayatına... Bu sefer kendin
    için bir şeyler yap... Bırak insanlar sevmesin seni, bırak senin
    mutsuzluğundan mutlu olmayıversinler, bırak takdir etmesinler,
    onaylamasınlar, bırak dedikodunu yapsınlar, itiraz etsinler...

    Hayatında bir kere olsun bu riski al! İstediğin mesleği yap... Zevk al
    ürettiğin işten... Uçarak git işine...Keyif al birlikte çalıştığın
    insanlardan... Yaşamını kendin SEÇ ve MUTLU OL seçtiğin bu yaşamdan...

    İstediğin insan ile istediğin zamanda evlen... İster 20'inde ol, ister
    50'inde... Senden başka kim bilir doğru insanın kim olduğunu ve doğru
    zamanın ne zaman olduğunu? Dinleme başkalarını... Evlenmek için hiç bir
    zaman geç sayılmaz... Ve hatta istiyorsan asla evlenme... Bu yaşam
    senin, ve ızdırabını da, mutluluğunu da yaşayan tek sensin....
    İstediğin zaman çocuk yap... Kendini hazır hissettiğinde, yaşama bir
    canlı getirmek istediğinde ve o çocuğa verecek bir şeylerin olduğunda...
    Ve hatta istemezsen hiç çocuk yapma...

    İstiyorsan başka bir şehre taşın, başka bir ülkeye, başka bir kıtaya...
    Mecbur değilsin bu şehire tıkılıp kalmaya... İstiyorsan yeniden okula
    başla, yeni bir meslek, yeni bir hayat, yeni ben diyerek kendin için
    yaşa...

    Şimdi soruyorum sana... Ne zaman kendin için bir şeyler yapacaksın?

    Can Dündarın Kitabından (Siz Değerli Arkadaşlarımla Paylaşmak İstedim)
#22.12.2005 10:28 0 0 0
  • ellerine sağlık usta
#22.12.2005 11:58 0 0 0
  • teşekkürler ellerine sağlık arkadaşım. Hayat küçük yaşta balıyo okul iş evlili derken birde bakmısın ömür bitmi. bunu bir mutulu şekilde bitirmek var birde mutsuz olarak. Allah herkese gönlüne göre versin hep mutlu istedikleri olsun
#22.12.2005 12:16 0 0 0
  • teşekkürler güzel bi paylaşım
#22.12.2005 12:37 0 0 0
  • Derin duygulardan kaydirildi
#02.04.2007 15:28 0 0 0
  • ellerine sağlık
#02.04.2007 15:43 0 0 0