Sıfıra inmiş hislerdir
Yalnızlıklar..
Boğarcasına sarılan duyguların,
Antisosyal sancılarıdır
Yalnızlıklar...
Sırf tinsel olan hırslar,
Ölmesine izin verilmeyen ıstıraplar.
Kocaman,kalabalığın içinde bile
Çaresiz,duyguların kamçısıdır...
Müzmin ve şizofrenik düşünceler...
Vaktimiz yok..belkide özürlerin ,
En zayıfıdır
Korkulardaki sancılar..
Kapatılan defterler,hastalıklı sezgiler,
Kısır döngü içindeki kapanlar.
Bir sarmaya görsün bedeni,
Sevgisiz baharda,hüzünlü hazanda..
Durgun denizde,azgın halisilasyonlarda,
Adil bir sistemi ,yaratmaya çalışan
Zavallı martılar.
Duyguların odak noktasında,
Huzura kavuşturmak için gönülleri,
Çılgın naralarla ,bozmak isterler
Yalnızlıkları...
Ama..
Anaforlar içindeki yalnızlık...
Küçücük bir mum alevinden
Devleşir,yarının umutlarında,
Bir meşale gibi,çaresiz bozukluklarda.
Ya inanç..huzur ve sevinç ?
Güvensizliklerde...
Çekilir ,yavaş yavaş sınırlı zamanda.
Gözbebeklerindeki
Görsel sinyallerde...
"Seni seviyorum"diyen dudaklarda
Sıfıra inmiş yalnızlıklarda...