Alışamadım sensizliğe
bu kaçıncı gün sayamadım
alıştırmadım kendimi
sensizliği kabul edemedim belki
Bu kadar beni çabuk bırakacağını bilemedim
belkide bize ayrılığı konduramadım
ve yakışmadı ayrılık
yine yalnızım buğün ve sen yoksun
yokluğun öyle can yakıcı ki
nasıl anlatsam , nasıl konuşsam bilmiyorum
kelimeler gözlerime vurdu
gözyaşım yüreğimi yaktı
ama diyorum ya yoksun
ve bundan sonra sensizliğe alışmak zorundayım
ama alışamıyorum ve alışmakta istemiyorum
ben seni öyle özlüyorum ki
özlemim gidişinle canımdan parçayıda aldı kopardı
Ölümün çaresi yoktur derlerdi ya
anlayamamıştım
zor hemde çok zor nasıl yapacam
sensiz nasıl yaşıyacağım bilmiyorum
ama ne çare
sen yoksun artık
ve bende bittim artık...
Belki artık sustuklarımı söylemeyelim
Bu zamana kadar gizlediğim duyguları
Sessizliğime bir yürek dokundu
Hissedeceksen beni yüreğine gireyim dedi
Dedim şimdi olmaz hazır değilim
Neden dedi
Yüreğim bir su gibi bu günlerde
Nereye akacağı belli olmayan
Nerede durulacağını kestiremeyen
Buna rağmen girecekmisin dedim
Bir an sustu
gözlerimin içine baktı
Sen olsan dedi
Yüreğinin denizlerinde , gözlerinin ateşinde yanmak istemezmisin
gözlerinde yansam , yüreğinde serinlerim
Yeterki kabul et beni
.......
Durdum
ve
tamam dedim
eğer sen gözlerimde alev olmak istiyorsan
bende senin gözlerinde ışık olmak istiyorum
Baktığımda sana içimi aydınlatan kaynağım ol
Gecelerime ışık gündüzlerime güneş ol
Ben hazırım ve hazırım seninle bir ömre...
Baktığımda sana içimi aydınlatan kaynağım ol
Gecelerime ışık gündüzlerime güneş ol
Ben hazırım ve hazırım seninle bir ömre...
Sanki üşümüş gibi güneş yanını severiz yarin..
Ya da karanlıkları kıran bir ışık yanını..
buldun mu yalnızlığını rüzgara teslim edeni..
hani yakışıyorsa da yüreği yüreğinin yanına ömür söylenir önce uğruna verilecek tek varlığını..
bunu yapabilen ne mutlu..
beğenerek okudum Nehir yüreğine sağlık..
Buğün düşümdün de, o kalabalığın içinde aslında yalnız gezen bir kuru yaprağım.
Rüzgar beni nereye atarsa ben ise oraya gitmekteyim.
Neden hayatımda rüzgar bu kadar poyraz esmekte..Olduğundan sert..
Ben ise yeşermek isterken, neden günden güne kurumaktaydım..
Neydi buna sebep ve nedendi bu benim olmam..
Hep kuruyan bir yaprak gibi , tam umuda yaklaşmışken , tekrar yere olduğum yere düşmem neden..Neden hep düşen ben oluyorum..
ve neden buna engel olan biri olmuyor.İnsan her düştüğünde biraz olgunlaşırmış ya ben ise tam tersine yaşlanıyorum galiba..
Umutlarımda gün ve gün tükeniyorum.Umutla bakamaz oldum dünyaya..Benden bir ben kaybediyorum hergün.Bu ölümü yaşarken tatmak gibi, Ama ölüm bile bana kurtuluş gibi geliyor.Diğer alem huzurumun olacağı yer, Kalbimin hiç kimsenin incitmeye bile kalkmayacağı bir alem.
Ben ise huzurla belki ilk defa ölmek istiyorum..
Buğün düşümdün de, o kalabalığın içinde aslında yalnız gezen bir kuru yaprağım.
Rüzgar beni nereye atarsa ben ise oraya gitmekteyim.
Neden hayatımda rüzgar bu kadar poyraz esmekte..Olduğundan sert..
Ben ise yeşermek isterken, neden günden güne kurumaktaydım..
sanki beni anlatmışın canım ya. ellerine yüreğinesağlık.
En Değerli şey Sevmektir..
Karşılıksız çek değildir, bir imza ile bir ömre evet dersin..
Bu çekin karşılığı bir ömür sevgidir..
Sevilmek bu sevgide
Belki karşındakine vereceğin bir mükafattır
İşte düşünme karşılıksız çıkacak diye bu çekin
Sevmen yeterli beni
Sevgiyi tartamazsın ölçemezsin
Çünkü sevgi çok büyüktür
Mesafeleri uzak değildir sevginin
Yakınlaşmak senin elindedir
Avucundan gidişine ya dur dersin
Ya da sadece arkasından bakmakla yetinirsin
Uçmak istersin uçamazsın
İçinden atmak istersin kimi zaman
Kan değil ki içinden kesip atasın
Zordur yürek acısı
Hiçbirşeye benzemez
Hani demişler ya
Aşkın içine düşen bilir aşkın tadını
Aşkın içine girmeyen bilmez içindeki derinliği
Aşk o derinlikte kaybolmak değil
Kendini bulmak, birken iki olmaktır
Peki ben şimdi nerdemiyim
Tam hayatın sıfır noktasında ..