Onun yüreğini acıtan rüzgarı bir daha görememekti.
Artık nerdeyse sonbaharın sonu gelmişti.
Yaprak zaten en çok sarı sonbaharı severdi.
Ayrılık vakti geldi çattı artık.
Ama yaprak üzgün değildi.
Zaten son isteği rüzgarın kollarında ölmekti.
Rüzgar o gün herzamankinden daha deli esti,
Yaprağın ise artık gücü iyice tükenmişti.
Kendini usulca rüzgarın kollarına salıverdi.
Yaprağın cansız bedeni usulca toprağa deydi,
Rüzgar ise dönmemek üzere uzak diyarlara yöneldi Sonu olmayan bir hikayenin kahramanlarıydık biz,adı üzerinde sonu olmayan bir hikayeydi bizimkisi sonu gelmedi...