Küreselleşen Yalnızlık
Son güncelleme: 07.03.2010 11:18
-
Küreselleşen Yalnızlık - Meftun Dallı
Yalnız yaşıyoruz hep, yapayalnız;
Sanki varılmaz mesafede yıldız,
İnsanların her biri diğerine;
Kar yağmış muhabbet bahçelerine.
Aşk mekânı kalp, şimdi buz harmanı;
Yüz yabancı paylaşır, apartmanı.
İnsan, dipsiz yarda duyulmaz çığlık,
Okyanus dibinde kaybolmuş balık.
Elmas kabuk ki, ruhumuzu sarmış;
Bıçak ki, geçilmez uçurum yarmış,
Babayla oğul arasına bile;
Herkes aşılmaz sur, fildişi kule.
Gölge gibi, bırakmaz peşimizi,
Teklifsizce paylaşır aşımızı.
Sahte dekor, korku anında ıslık,
Yalnızlar topluluğu kalabalık.
Mehtap ılıtırken çölde geceyi,
Kumda gezen küçücük bir böceği
Düşün O mu daha yalnızdır, biz mi?
Otursak da ağlasak, sebepsiz mi?
Hani hep aranan eskimez gerçek,
Bizi bize acep ne döndürecek?
"Dünya küçüldü", büyüyor yalnızlık;
Hakikat ki yalan dünyaya lâyık.
Meftun Dallı
- Küreselleşen Yalnızlık Konusuna Benzer Konular
- Yalnızlık 19.06.2004
- Ayrilik kadar ayri..yalnizlik kadar yalnizim.. 07.07.2004
- Yalnizlik Macerasi 15.07.2004
- Bitmeyen Yalnızlık 17.07.2004
- Yalnızlık Kaderimmiş 19.07.2004