Yoktun Yoksun

Son güncelleme: 18.03.2010 08:36




  • noimage

    Yüreğindeki serçenin gözlerindeki uçurumdan
    Siyah gecenin taştan bozma döşeğine düştüm usulca
    Ay güneşte bırakır olmuştu artık ışığını sıcağını
    Yıldızlar toprağın nasırlı avuçlarında
    Karanlığı yaran haşin bir rüzgârın son durağı olurdu ruhum
    Issız yanım korkar
    Üşür
    Ne bir adım ileri ne bir adım geri
    Ruhum kök salar bulunduğu yere
    Duymuyor musun kulaklarda çınlayan sessizliğimin sesini anne



    Biçilmiş kundağımı giymiştim
    Bebektim
    Gelindim
    Gömüldüm
    Gözünün gördüğü ben değildim
    İçimdeki kız
    Senin ninninde kaldı
    Dilindeki duada
    Uyuttuğun beşikteyim ben hala
    Sen giydirdiğin pabuçlarımla yarınlara uğurladım sansan da



    Kirlendim içimdeki sönmez harın isinde
    Kimsesizlikle buzullara çadır kurdu ruhumdaki karınca
    Yıları saymadım
    Gün düne koşuyordu bensiz
    Takvimdeki yaprak bile kopuyordu dilimdeki söz kadar sessiz ve belirsiz
    Zamanlarda kayboldum anne
    Kayıtlarda ismim kimsesiz kız ruhu öksüz



    Hayat masal değildi anne
    Ben düşleri kâbusla takas etmiştim
    Baharım zemheri kışın ayazıydı
    Kırağı düşerdi ektiğim ümitlerin üstüne
    Her hayal dönüşsüz uğurlanırdı balkonumdaki baykuşun gagasında



    Şimdi vakit hazanı geçti
    Bir nefesin gölgesinde vuslatta ruhum
    Kasırganın ortasında ılık bir melteme düştü yolum
    Mavi gökyüzünde beyaz bulut evim
    Ay gece lambam
    Yeşil bir elbise giyindi ruhum
    Sen acımdan uzaktın anne
    Mutluğumda da ırağımdasın
    Yoksun.....



    Sedanur
#18.03.2010 08:36 0 0 0