Kışda Bahar Karanlıkta Güneşim Oldun Yar

Son güncelleme: 26.03.2010 08:25
  • noimage



    Soyutlanmış yosun tutmuş bedenden ırağa düşmüştü duygular
    Yüreğim cilalanmış hoş görünümlü mermer
    Zaman kabartmalı gümüş renkli tabakada
    Acıyı tütüne karıp bırakmış bir çakmağın yanına
    Ya kendini küle çevir ya hüznünü




    Boş odalar kilitli duvarlar duygu mahzeni
    Cam pervazlarına sıkışmış umudun kanatları
    Rüzgâr iğne deliğinden gün batımı kızıllığında sızdırsa da ışığı
    Karanlığın yüzü ışımaz
    Sabahlara erişmez gecenin rengi




    Vakitler yeniden sıfırlanır
    Zaman başa döner
    Fırça aynı resme aynı renkleri
    Kalem beyaz kâğıt üzerine aynı sözcüklerle başlayan romanı yazar




    Beden sona kurulmuş saatlere yürürken
    Yürek bir yalana bir yılana dolanmış kendini aldatma çabasında
    Düşünceler bilinçaltı sendromunda
    Aşk paranoyaydı




    Sen can özüm
    Kaldırdın perdeyi
    Kilitler kırıldı düşlerim hayallerim saçıldı ruhundaki bulutlara
    Bildiğim düşler bile soluktu
    Soluğundaki dünyada
    Şimdi ruhum pembe beyaz bir bahar yaşar avuçlarında
    Sıra dışı düşler değil duygular soluk alır içimdeki serçenin yürek atışında






    Sedanur
#26.03.2010 08:25 0 0 0