Küçük İstavrit
Son güncelleme:
-
Küçük İstavrit
küçük istavrit
yiyecek bir şey sanıp
hızla atıldı çapariye
önce müthiş bir acı duydu dudağında
gümbür gümbür oldu yüreği
sonra hızla çekildi yukarıya
aslında hep merak etmişti denizlerin üstünü
neye benzerdi acep gökyüzü
bir yanda büyük bir merak
bir yanda ölüm korkusu
ne çare balıkçının parmakları hoyratça kavradı onu
küçük istavrit anladı
yolun sonu
koca denizlere sığmazdı yüreği
oysa şimdi yüzerken küçücük yeşil leğende
cansız uzanıvermiş dostlarına değiyordu
minik yüzgeci
insanlar gelip geçtiler önünden,
bir kedi, yalanarak
baktı gökyüzünün içine
yavaşça karardı dünya
başı da dönüyordu
son bir kez düşündü
derin maviyi beyaz mercanı
bir de
yeşil yosunu
işte tam o anda eğilip aldım onu
yürüdüm deniz kenarına
bir öpücük kondurdum başına
iki damla gözyaşından ibaret sade bir törenle
saldım denizin sularına
bir an öylece bakakaldı
sonra sevinçle dibe daldı gitti,
tüm kederimi söküp atarak
teşekkürü de ihmal etmemişti
birkaç değerli pulunu elime
avuçlarıma bırakarak...
balıkçı ve kedi şaşkın baktılar yüzüme
sorar gibiydiler, neden yaptın bunu niye&,
"bir gün" dedim "bulursam kendimi
yeşil leğendeki küçük istavrit kadar çaresiz,
son ana kadar
hep bir umudum
olsun diye."
Serdar SIRALAR
