Gece usulca koynuna alırken şehri
Kaybolur sisleri karşıki dağın
Ama benim yüreğimdeki sisler kaybolmaz, Kalıcıdır; silinmez
Rüzgâr uçurtmaz onu
Yağmur ıslatmaz
Geceyse asla örtmez
Dökülür dudaklardan bu eski nağme
Ne anlayan ne anlatan bulunur
Ne de mevsim-i vuslatın müjdecisi bir bülbül
Ufukta görünen lerze sen misin?
Sen misin solgun ışıklı bahçelerdeki sevgili?
Gece usulca koynuna alırken şehri
Kayıtsızdım,
Bilmezdim daha ayrılığın gri rengini
Mührüm basılmamıştı daha
Bilmezdim
Ağlayan bir çift gözün
Göğe kalkan ellerin durmaksızın neler anlattığını
Bilmezdim
An be an sözlerin, sözcüklerin acziyetini
Bilmezdim yolun ortasını,
Çarkı dağılmış bilyeler gibi
Bir o yana bir bu yana
Lakin yolculuk zormuş
Yolcu gibi olunmazsa
Ufukta görünen lerze sen misin?
Sen misin solgun ışıklı bahçelerdeki sevgili