Bulutlar yolunu şaşırıyor serpilirken gönül cemrelerime
Umuda boyanık aklım hep böyle ıslak kanatlarında
Ama yok rüyalarımın kapısını çalan kızgın kabuslar
Daha yolun başında deliriyor sefil gülüşlü serseriler
İnerken masallardan ateşimi söndüren melek yüzlü çocuklar
Ne yapsam da çeksem sizi sürgün yalnızlığıma
Upuzun bir aydınlığın ucunda şimdi
Havalanmayı bekliyor kırmızı uçurtmam
Mevsimlerin adımlarına misafir iz günler
Tutuyorum gözü açık yüreğimi küstüğüm duvarlarda
Dağıtsın rüzgarlar hüzünlerin nefesini is gibi şafaklara
Elbet gün dönüp dolaşıp ılık ılık akacaksın sabahlarıma
Çalkalanırken güçlü denizler içlerinden tenlerini boşaltacak
Bomboş sokaklara
Gelin diyeceğim çiçeklere ağaçlara
Ve toprağıma
Gelin
Gizli bir ışığın gölgesinde saklanan düşler hangi iklimlerin
Topluyor kimliğime nazlanan aşkları
Her baktığımda size ihtiyarsınız diyorum
Ruhumu ememeyen
Ufukları aldatıyorum beni gözetleyenlerden
Uyandırmayın çoğalan bekleyişleri
Gurbetimin bakir vakitlerine
Duygularımda yıkandıkça sıcak intiharlar
Dilimde diriliyor toprağımın türküsü
Uyanıyor güneş geceyi gömdüğüm yerde
Avuçlarıma
İrkilin diken üstünde sevişmeler
Beyaz kelebekler gibi
Ve biraz önceden bana uçun
Bu akşam erkencisiniz omuzlarımda
Döküp alnımdaki siyah terleri
Nasıl da dua ediyorsunuz pır pır
Başımda
Uçun kelebekler sesinizi bırakarak ezgilerime
Ey kalbim
Çatlattık bak sabır taşının kör vedalarını
Selam olsun koca göklere
Selam olsun doğacak
Yeni gün çocuklarına
Artık sularda boğulmuyor cam kırığı bakışlar
Bulutlar yolunu şaşırdı
Ve onlara kimse bir şey diyemedi