her dii'in yöresel bir lehcesi oluyor..her duygu ve his'in de bir çevirisi var..
Aşk'ın tercümana ihtiyacı yok
yaz bir kagıda..ber sahibine..Aşk her dilde yazıldıgı gibi okunuyor
..."Biliyor musun, şu atkı iplerine benziyorsun sen. Halının bütün yükünü çeken ama hiç görünmemesi gereken, bir yerden uç vermesi halının bütün değerini düşüren atkı iplerine"...
romanda sevdiği kadın aynen böyle diyor adama.. ama aşkın gözü kör ya adam bu cümleyi bile farklı şekilde yorumluyor...neredeyse iltifat sayıyor..
iyiyim ben.
Yüzümde çiçekler açmış.Memleketime sabah vakti yağmur yağmış
dogan güneş ile buharlar ğökyüzüne çıkıyor..Gökyüzü buharlanmış ..!
yazı yazalımmı dersin buğulanan gökyüzüne..
bazen insan algılıyamıyor
yaşarkende.. kitab okurkende.. illa yutkunacak,aradan biraz zaman gececek
sıradan bir olayın anımsatması gerekecek..unutulan,görmezden gelinen şeyleri
kışda yakışıyor bana
düşünsene bugulanmış camdan dıları bakıyorsun
dışarıdan baktıgında yüzün belli deyil ama seni görmek istiyen,senin orada oldugunu hissediyor
güzel olanda hissedilmek deyilmi ..