dışarıda yağmur yağıyordu ..
üşüdüm diyen bir çocuğun gözlerine baktım o an ! şimdi dedim yağmurla beraber güneş çıksa ne olur biliyormusun dedim
- ne olur dedi !
Gökkuşağı olur dedim:
gülümsedi .. yüzü o an için Gökkuşağı idi ..
benim okudugum okul yıkıldı
bir çok arkadaş toplandılar benide çagırdılar yıkılışını izliyelim diye..
ben ilk o okulda aşık olmuştum
ilk şiirimi o okulda yazmıştım .. yüregim kaldırmaz diye gitmedim
tabi kimseye anlatamadım derimi güya o zamanlar duygusallık beni bozardı,aşık oldugmu bile iki yıl içerisinde pek kime farketmemişti
çünkü okulun en haşarı çocukları arasındaydık
aşk'tenefüs aralarında kızlardan konuşmakdan ibaret sanıyorduk,öyle görmüştük tabi .. şiir yazdıgımı kimse gömesin isterdim hatta bir arkadaş kazara yazdıgım şiiri buldugunda diger arkadaşlara dagıtmıştı bakın lan fatih şiir yazmış ..
inan utanmıştım
benim değil lan o şiir demiştim birden ..
tekrarlıyamadım ama .. o şiir benim deyil diyemedim ..
yaşarsın ama çaktırmamak gerekir bazen .. buda seni profosyonel yapar
konu nerde geldi buraya ya okulk demişken aklıma geldi heralde
hani içinde eksikligini farkettigin şeyler olur ya,adını koyamazsın ama
ya penceren açık kalmıştır,içerisine bir rüzgar ğirmiştir odanın,yada bir güvercin,bir serçe .. çikinerek gülümsersin tabi ..
ne kadarlık bir anımsamayım sende bilmiyorum ama sen bir dua kadar ömrümdesin
tadı kaçmış bir akşam üstü,ne yediysem hatırlamıyorum,ne dediysem unuttum kötülük namına
rüzgar esiyor yağmur rüzgarı ama yağmur yağmıyor işte,anlık bir gülümseme işte
sen ne zaman aklıma gelsen anlık bir gülümseme kaplıyor yüzümü,kalbimi ve ruhumu
ne bilim işte bazen çay içerken
bazen yenı uyandugımda
yada yolda yürüreken yağmur başlar
sen ıslanırken yani
yada ben işte
farkımız yok deyil mi..
hani beraber ıslanmıştık ya
yine yağmur yağsa
yine ıslansak,şarkı söylesek sanki o ıslanan biz değilmiş gibi davransak .. sırılsıklam olsak
burada dolunay vardır
aynı gök yüzününaltındaytız deyilmi
aynı gecede
ve aynı yağmur yağarken aynı anda dolunaydayız
böyle düşün,öylece kapa gözlerini ..
gör bak rüyana kimi bekliyorsna o gelecektir ...
akşam üzeri şehre dönüyordum,sokak lambaları yanmış dı.Henüz erken sayılırdı lambaların yanması için
otomatiğe bağlamışlar sanırm yoksa hergün aynı saatte yakamazlardı değilmi
şehir uzakdan görünmüyordu,tepeler vardı,sürat yapmayı seviyordum boş ve güzel olan yollarda
tabi yanında bir de müzik olmalıydı değilmi
radyo frekansını karıştırmaya başladım.denk gelen programda seyirciler ile canlı bağlantılar yapılıyordu
her bir dinleyici farklı şeyler anımsatıyordu
anlattıklarını kafamda canlandırıyordum derken şarkılar başladı
şükrüye tutkun,sezen aksu ve adını bilmedigim diger sanatcılar
kimisi sevgiden bahsediyordu,hasretten özlemden bahsediyorlardı .. iç çekiyor bazen insan bazende derin bir ah .. !
sonunu şükür ile tamalıyorum .. şükür .. ruhun sadakasıydı değil mi ..
şehir göründü uzakdan gökyüzüne baktım hava kararmıştı
ay sonuna denk geldigimiz için gökyüzünde dolunay olması gerekiyordu,arabayı durdurdum tepenin üzerinde salınan ay'ı seyrettim biraz ..
yanım da oğlum vardı ..
geceyi seviyorum dedi.. keşke hep gece olsa dedi .. gündüzler hiç olmasa dedi..
neden dedim,geceyi neden seviyorsun..
-gündüzleri sen gidiyorsun dedi.. bende seni bekliyorum,ama hemen gelmiyorsun dedi ..
bazen yağmur yagıyor,sen ıslanıyorsun,bazen hava çok sıcak oluyor sen terliyorsun,bazende hava çok soğuk oluyor sen üşüyorsun dedi..
anneme soruyorum oda akşma olunca gelecek diyor dedi..
bende dua ediyorum,ALLAHım akşam olsunda babam eve gelsin, onu çok özledim ... diyorum dedi..
insanın arkasından dua eden birileri olması ne güzel değilmi
şimdi sırakadaki şarkı oğlum tarık,sümeyye ve annesine gelsin